Lubomir Kavalek
| Lubomir Kavalek | |
 |
|
| Państwo |  Czechosłowacja Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce urodzenia | 9 sierpnia 1943 Praga |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1965) |
| Ranking | 2527 (01.11.2011) |
| Miejsce w kraju | niesklasyfikowany na liście aktywnych |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Czescy arcymistrzowie szachowi |
|
| Amerykańscy arcymistrzowie szachowi |
|
Lubomir Kavalek (ur. 9 sierpnia 1943 w Pradze) – amerykański szachista i dziennikarz pochodzenia czeskiego, arcymistrz od roku 1965 roku.
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
W latach 1962 i 1968 zdobył złote medale w mistrzostwach Czechosłowacji, w drużynie czechosłowackiej wystąpił również na dwóch szachowych olimpiadach (w latach 1964 i 1966). W roku 1968 zajął II miejsce (za Wasilijem Smysłowem) w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju[1]. W czasie trwania tego turnieju państwa Układu Warszawskiego dokonały inwazji na Czechosłowację, co spowodowało podjęcie przez Kavalka decyzji o emigracji na zachód Europy. W roku 1970 wyjechał do Stanów Zjednoczonych i wkrótce przyjął obywatelstwo tego kraju.
W barwach amerykańskich siedmiokrotnie wystąpił na olimpiadach (w tym trzykrotnie na I szachownicy). W swoim dorobku posiada 6 medali (wszystkie zdobyte wraz z drużyną): złoty (1976) oraz 5 brązowych (1974, 1978, 1982, 1984, 1986). Łącznie na 9 olimpiadach rozegrał 106 partii, w których zdobył 65 pkt[2].
Dwukrotnie wystąpił w turniejach międzystrefowych, w Sousse (1967, XIX miejsce)[3] oraz w Manili (1976, VII)[4]. W roku 1973 zwyciężył (wraz z Johnem Grefe) w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych. Sukces ten powtórzył w roku 1978[5]. Zwyciężył bądź podzielił I miejsca w Warnie (1965 i 1967), Amsterdamie (1968, turniej IBM), Caracas (1968), Natanji (1971), Montilli (1973), Solingen (1974) oraz Bochum (1981). W roku 1978 rozegrał w Waszyngtonie mecz z Ulfem Anderssonem, zwyciężając 6½ - 3½.
Znaczne osiągnięcia odniósł jako trener i sekundant, współpracował m.in. z Yasserem Seirawanem oraz Robertem Hübnerem. Był również członkiem zespołu Nigela Shorta podczas jego zwycięskich meczów z Anatolijem Karpowem i Janem Timmanem w roku 1993. W tym samym roku, na początku meczu o mistrzostwo świata PCA przeciwko Garriemu Kasparowowi, doszło między nimi do zgrzytu, w wyniku którego został przez Shorta zwolniony. Obaj opisywali później w szachowych czasopismach tę sytuację, krytykując siebie nawzajem.
W latach 1973–1986 zajmował się szachowymi publikacjami w nowojorskim wydawnictwie RHM Press. Od roku 1986 prowadzi szachową kolumnę w dzienniku The Washington Post. Jest również redaktorem kolumny w The Huffington Post.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 maja 1974 r., z wynikiem 2625 punktów zajmował wówczas 10. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Robertem Fischerem) wśród amerykańskich szachistów[6].
Przypisy
[edytuj] Źródła
- ChessBase Megabase 2008
- W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 416
[edytuj] Linki zewnętrzne
- The Washington Post - chess by Lubomir Kavalek (ang.)
- The Huffington Post - Lubomir Kavalek (ang.)
- Lubomir Kavalek – wybrane partie szachowe (ang.)
- Lubomir Kavalek – karta na stronie FIDE (ang.)
