Lucas Moreira Neves

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lucas Moreira Neves
kardynał biskup
Herb Lucas Moreira Neves De luce vigilo
Kraj działania Brazylia
Data i miejsce urodzenia 16 września 1925
Sao Joao del Rey
Data i miejsce śmierci 8 września 2002
Rzym
Prefekt Kongregacji ds. Biskupów
Okres sprawowania 1998 – 2000
Arcybiskup Salvadoru
Okres sprawowania 1987 – 1998
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja dominikanie
Śluby zakonne 7 marca 1945
Prezbiterat 9 lipca 1950
Nominacja biskupia 9 czerwca 1967
Sakra biskupia 26 sierpnia 1967
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1988
Jan Paweł II
Kościół tytularny kardynał biskup Sabina-Poggio Mirteto
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia)

Lucas Moreira Neves (ur. 16 września 1925 w Sao Joao del Rey, zm. 8 września 2002 w Rzymie) – brazylijski duchowny katolicki, arcybiskup Sao Salvador da Bahia, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał, dominikanin.

Studiował w seminarium w Mariana. Wstąpił do zakonu dominikanów (O.P.), uroczyste śluby złożył 7 marca 1945; w konwencie zakonnym w Sao Paulo studiował filozofię (1945-1947). Kontynuował studia w dziedzinie teologii w szkole Saint-Maximin w Var (Francja), tam też przyjął święcenia kapłańskie 9 lipca 1950. Po powrocie do Brazylii pełnił szereg funkcji w zakonie, był kościelnym asystentem instytucji duszpasterskich młodzieży akademickiej, redaktorem pisma "Mensageiro do Santo Rosario", duszpasterzem środowiska artystów i intelektualistów.

9 czerwca 1967 został mianowany biskupem pomocniczym Sao Paulo, ze stolicą tytularną Feradi maggiore; 26 sierpnia t.r. sakry biskupiej udzielił mu kardynał Agnelo Rossi (arcybiskup Sao Paulo). W latach 1971-1974 Neves był prezydentem brazylijskiego Caritasu. Brał udział w konferencjach generalnych Episkopatów Latynoamerykańskich. W marcu 1974 został mianowany wiceprzewodniczącym watykańskiej Rady ds. Świeckich, w październiku 1979 sekretarzem Kongregacji Biskupów (wraz z nominacją na arcybiskupa tytularnego). Od listopada 1979 był również sekretarzem Kolegium Kardynalskiego. W styczniu 1987 otrzymał inną tytularną stolicę arcybiskupią (Vescovio), a w lipcu t.r. został przeniesiony na arcybiskupstwo Sao Salvador da Bahia. Był członkiem Brazylijskiej Akademii Literatury.

28 czerwca 1988 został wyniesiony przez Jana Pawła II do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera Ss. Bonifacio ed Alessio. Od 1990 regularnie uczestniczył w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, wchodząc w skład sekretariatu generalnego oraz pełniąc funkcję relatora jednej z sesji. Reprezentował Jana Pawła II na Narodowym Kongresie Eucharystycznym Argentyny w Santiago del Estero (sierpień-wrzesień 1991) w charakterze specjalnego wysłannika papieskiego. W latach 1995-1998 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Brazylii. W czerwcu 1998 zrezygnował z dalszych rządów archidiecezją i powrócił do pracy w Kurii Rzymskiej; jako pierwszy duchowny z Ameryki Łacińskiej został prefektem Kongregacji Biskupów i przewodniczącym Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej. Również w czerwcu 1998 został podniesiony do rangi kardynała biskupa i otrzymał diecezję podmiejską Sabina-Poggio Mirteto, zachowując tytuł prezbitera Ss. Bonifacio ed Alessio (in commendam). We wrześniu 2000 przeszedł na emeryturę z funkcji kurialnych.

Zmarł w Rzymie, został pochowany w katedrze w Sao Salvador da Bahia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]