Lucas Vazquez de Ayllon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lucas Vazquez de Ayllon (ur. 1475, zm. 1526), hiszpański podróżnik i odkrywca, twórca pierwszej kolonii w kontynentalnej Północnej Ameryce. Próba ta utworzenia kolonii w dzisiejszej Południowej Karolinie nie powiodła się.

W pierwsza wyprawę do Indii zachodnich de Ayllon wybrał się w 1502 by objąć stanowisko głównego sędziego hiszpańskich kolonii. W czasie swego urzędowania prowadził mediacje w sporze pomiędzy Cortezem a Diego Velázquezem w Meksyku w 1520 roku.

W 1523 na zlecenie króla Karola V de Ayllon poprowadził wyprawę na północ, której celem było znalezienie Przejścia Północno-Zachodniego. Dotarł on do Cape Fear i dokładnie zbadał tamtejsze wybrzeże, konkludując iż tereny nadają się dla rolniczej kolonizacji. Powrócił tam w 1526 z ambitnym planem utworzenia kolonii. Na dwóch statkach na wybrzeża Południowej Karoliny, przybyła pewna liczba hiszpańskich osiedleńców wraz z afrykańskimi niewolnikami. Kolonia nazwana San Miquel de Guadalupe nie przetrwała jednak długo. Walki wśród kolonistów o przywództwo doprowadziły do anarchii. W czasie sporów nastąpił bunt niewolników, którzy zabijając pewna liczbę kolonistów zbiegli i dołączyli do lokalnego plemienia Indian Cofitachiqui. Kolonia przestała istnieć, gdy wszyscy koloniści zmarli w wyniku tropikalnych chorób.