Lucerna sierpowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lucerna sierpowata
Medicago falcata bgiu.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj lucerna
Gatunek lucerna sierpowata
Nazwa systematyczna
Medicago falcata L.
Sp. Pl. 2: 779. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Morfologia
Nasiona

Lucerna sierpowata, dzięcielina (Medicago falcata L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych[2]. Rodzime obszary jego występowania to Afryka Północna, znaczna część Azji i cała niemal Europa, ale rozprzestrzenił się także na innych obszarach Azji, w Afryce Południowej, Australii, Ameryce Północnej i Południowej[3]. W Polsce jest bardzo pospolity[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

  • Według nowszych ujęć taksonomicznych nie jest to odrębny gatunek, lecz podgatunek lucerny siewnej i ma nazwę Medicago sativa L. subsp. falcata (L.) Arcang.Comp. fl. ital. 160. 1882[3].
  • Roślina ta ma wiele synonimów łacińskich[3]: Medicago borealis Grossh., Medicago difalcata Sinskaya, Medicago falcata L., Medicago falcata subsp. glandulosa (W. D. J. Koch) Greuter & Burdet (= Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago falcata var. glandulosa W. D. J. Koch (= Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago falcata var. romanica (Prodán) O. Schwarz & Klink., Medicago glandulosa Davidov (= Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago procumbens var. viscosa Rchb. (≡ Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago quasifalcata Sinskaya, Medicago romanica Prodán, Medicago sativa f. viscosa (Rchb.) Urb. [≡ Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago sativa subsp. viscosa (Rchb.) C. R. Gunn (≡ Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago tenderiensis Opperman ex Klokov.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Silnie rozgałęziona, osiąga długość 40-60 cm. Pędy płożące się lub stojące, owłosione.
Korzeń
Palowy, długi i rozgałęziony.
Liście
Złożone, 3-listkowe. Listki odwrotnie jajowate, lekko omszone, na szczycie delikatnie ząbkowane.
Kwiaty
Cytrynowożółte, zebrane po 20-30 w gęsty groniasty kwiatostan ośrednicy ok. 1,5-2 cm. Działki kielicha szydlaste.
Owoce
Strąk, sierpowato wygięty. Nasiona ciemnobrunatne, owalne.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna, czasami zimująca, hemikryptofit. Siedlisko: widne zarośla, słoneczne wzgórza, przydroża, suche łąki. W górach występuje po regiel dolny. Roślina wapieniolubna. W uprawach rolnych jest chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Geranion sanguinei[5]. Kwitnie od maja do września.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Rzadziej uprawiany gatunek lucerny, ze względu na stosunkowo powolny wzrost i małą plenność. Ma pewne znaczenie w rejonach o słabszych glebach i gorszych warunkach klimatycznych, gdzie inne gatunki nie nadają się do uprawy.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
  3. 3,0 3,1 3,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.