Lucerna sierpowata
| Lucerna sierpowata | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | lucerna |
| Gatunek | lucerna sierpowata |
| Nazwa systematyczna | |
| Medicago falcata L. Sp. Pl. 2: 779. 1753 |
|
Lucerna sierpowata, dzięcielina (Medicago falcata L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych[2]. Rodzime obszary jego występowania to Afryka Północna, znaczna część Azji i cała niemal Europa, ale rozprzestrzenił się także na innych obszarach Azji, w Afryce Południowej, Australii, Ameryce Północnej i Południowej[3]. W Polsce jest bardzo pospolity[4].
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
- Według nowszych ujęć taksonomicznych nie jest to odrębny gatunek, lecz podgatunek lucerny siewnej i ma nazwę Medicago sativa L. subsp. falcata (L.) Arcang.Comp. fl. ital. 160. 1882[3].
- Roślina ta ma wiele synonimów łacińskich[3]: Medicago borealis Grossh., Medicago difalcata Sinskaya, Medicago falcata L., Medicago falcata subsp. glandulosa (W. D. J. Koch) Greuter & Burdet (= Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago falcata var. glandulosa W. D. J. Koch (= Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago falcata var. romanica (Prodán) O. Schwarz & Klink., Medicago glandulosa Davidov (= Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago procumbens var. viscosa Rchb. (≡ Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago quasifalcata Sinskaya, Medicago romanica Prodán, Medicago sativa f. viscosa (Rchb.) Urb. [≡ Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago sativa subsp. viscosa (Rchb.) C. R. Gunn (≡ Medicago sativa subsp. falcata var. viscosa), Medicago tenderiensis Opperman ex Klokov.
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Silnie rozgałęziona, osiąga długość 40-60 cm. Pędy płożące się lub stojące, owłosione.
- Korzeń
- Palowy, długi i rozgałęziony.
- Liście
- Złożone, 3-listkowe. Listki odwrotnie jajowate, lekko omszone, na szczycie delikatnie ząbkowane.
- Kwiaty
- Cytrynowożółte, zebrane po 20-30 w gęsty groniasty kwiatostan ośrednicy ok. 1,5-2 cm. Działki kielicha szydlaste.
- Owoce
- Strąk, sierpowato wygięty. Nasiona ciemnobrunatne, owalne.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna, czasami zimująca, hemikryptofit. Siedlisko: widne zarośla, słoneczne wzgórza, przydroża, suche łąki. W górach występuje po regiel dolny. Roślina wapieniolubna. W uprawach rolnych jest chwastem. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Geranion sanguinei[5]. Kwitnie od maja do września.
Zastosowanie [edytuj]
Rzadziej uprawiany gatunek lucerny, ze względu na stosunkowo powolny wzrost i małą plenność. Ma pewne znaczenie w rejonach o słabszych glebach i gorszych warunkach klimatycznych, gdzie inne gatunki nie nadają się do uprawy.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.