Lucius Antonius Saturninus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antoniusz Saturnin
Imiona Lucius Antonius Saturninus
Czas panowania 88-89
Dynastia uzurpator
Data urodzin I wiek
Data śmierci 89
Lista cesarzy rzymskich

Antoniusz Saturnin, właściwie Lucius Antonius Saturninus (zm. 89) – konsul i wódz rzymski, dowódca dwóch legionów: XIV Gemina i XXI Rapax stacjonujących w Germanii. Uznawany za pierwszego uzurpatora tytułu cesarza rzymskiego[1].

Uczyniony senatorem przez Wespazjana. Był dowódcą wojskowym w okresie panowania dynastii Flawiuszów. W 82 roku pełnił urząd konsula rzymskiego, a następnie został mianowany gubernatorem prowincji Germania Superior. Wykorzystując problemy Rzymu w prowincjach naddunajskich na przełomie 88 i 89 roku wszczął w obozie Mogontiacum bunt przeciwko cesarzowi Domicjanowi. Zawarł również sojusz z germańskim plemieniem Chattów[2].

Jego rewolta znalazła sympatie wśród niektórych senatorów co wywołało w Rzymie serię procesów osób podejrzanych o spisek. W 89 roku przeciwko Saturninusowi ruszyła ekspedycja karna złożona z czterech legionów (I Minervia, VI Victrix, X Gemina, XXII Primigenia), a nad którą dowództwo podjął osobiście Domicjan. Bunt został jednak zdławiony przez wojska gubernatora prowincji Germania Inferior, Lappiusa Maximusa zanim sam cesarz dotarł do Germanii. Antoniusz Saturnin został pokonany w bitwie pod Castellum i zabity. W pacyfikacji legionów XIV i XXI odznaczył się m.in. późniejszy cesarz Trajan, który objął po śmierci Saturninusa namiestnictwo nad Germanią Superior.

Po buncie Antoniusza Saturnina Domicjan wydał wiele wyroków, ukarał karą śmierci kilkunastu senatorów oraz wprowadził zasadę stacjonowania w jednym obozie tylko jednego legionu.

Przypisy

  1. Aleksander Krawczuk: Poczet cesarzy rzymskich. Warszawa: Iskry, 1995, s. 974. ISBN 83-207-1489-3.
  2. Aleksander Krawczuk: Kronika Rzymu i Cesarstwa rzymskiego. Warszawa: Iskry, 1997, s. 208. ISBN 83-207-1551-2.