Lucjan Kydryński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lucjan Kydryński
Lucjan Kydryński
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1929
w Grudziądzu
Data i miejsce śmierci 9 września 2006
w Warszawie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Lucjan Kydryński w Wikicytatach
Grób Lucjana Kydryńskiego na warszawskim Cmentarzu Komunalnym d. Wojskowym na Powązkach

Lucjan Kydryński (ur. 6 stycznia 1929 w Grudziądzu, zm. 9 września 2006 w Warszawie) – polski dziennikarz, konferansjer, prezenter sceniczny, publicysta.

Prowadził liczne festiwale i koncerty telewizyjne.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wieloletni felietonista w Przekroju, w którym prowadził m.in. dział recenzji filmowych podpisywanych pseudonimem literackim „Aleksandra”.

Wiele lat prowadził festiwale w Opolu i w Sopocie.

W krakowskiej rozgłośni Polskiego Radia PR1 prowadził najpierw Wiolinem i basem, a później Rewię Piosenek, którą rozpoczynał utwór C'est si bon w nagraniu Earthy Kitt (później głos piosenkarki zastąpiony został przez Kydryńskiego motywem instrumentalnym).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Lucjan Kydryński jest autorem kilkunastu książek, między innymi monografii George'a Gershwina (Gershwin, Kraków, Polskie Wydawnictwa Muzyczne, 1975) i Johanna Straussa (Jan Strauss, Kraków, Polskie Wydawnictwa Muzyczne, 1979). Będąc wieloletnim konferansjerem duetu fortepianowego Marek i Wacek, napisał znaczącą monografię tego duetu Marek i Wacek: historia prawdziwa (Bydgoszcz, Wyd. "Pomorze", 1990, ISBN 83-7003-635-X).

Niektóre z książek Lucjana Kydryńskiego to:

  • Przejazdem przez życie...: kroniki rodzinne, Kraków, 2005, Wydawnictwo Literackie, ISBN 83-08-03780-1
  • Przewodnik operetkowy: wodewil, operetka, musical, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków
  • Przewodnik po filmach muzycznych, PWM, Kraków
  • Usta milczą dusza śpiewa. Opowieść o życiu i twórczości Franciszka Lehára. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1992. ISBN 83-212-0621-2

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Mąż Haliny Kunickiej, ojciec Marcina Kydryńskiego, teść piosenkarki Anny Marii Jopek, brat prozaika i tłumacza Juliusza Kydryńskiego.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Laureat Diamentowego Mikrofonu

14 września 2006 Prezydent RP Lech Kaczyński, w uznaniu wybitnych zasług dla kultury polskiej oraz za działalność publicystyczną, nadał mu pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]