Lucjusz Anneusz Kornutus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lucjusz Anneusz Kornutus (Lucius Annaeus Cornutus) – żyjący w I wieku rzymski filozof stoicki.

Był przyjacielem i nauczycielem Persjusza, po śmierci poety doprowadził do opublikowania jego utworów[1]. W 66 lub 68 roku został wygnany z Rzymu przez Nerona, po tym jak skrytykował cesarskie plany spisania poematu heroicznego na temat historii rzymskiej. Jego dalsze losy są nieznane[1].

Był autorem kilku prac napisanych po grecku i łacińsku, m.in. komentarza do Kategorii Arystotelesa i traktatu o ortografii, cytowanego przez Kasjodora. Z jego dzieł w całości zachowało się jedynie skrótowe kompendium greckiej teologii[1]. Kornutus zaprezentował w nim alegoryczną interpretację mitów greckich, utożsamiając m.in. Zeusa z życiem, Herę z powietrzem, Hermesa z logosem, a historię o rozszarpaniu małego Dionizosa przez tytanów odczytując jako opis produkcji wina[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Lucius Annaeus Cornutus (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2014-06-20].
  2. Anna Świderkówna: Bogowie zeszli z Olimpu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 315-317. ISBN 978-83-01-15488-2.