Ludmiła Jeske-Choińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludmiła Jeske-Choińska (ur. 1849 w Małachowie, zm. 2 listopada 1898 w Warszawie, z domu Mikorska) – polska kompozytorka i śpiewaczka.

Studiowała wokalistykę u Mathilde Marchesi w Wiedniu i Francesco Lampertiego w Mediolanie oraz kompozycję u Gustawa Roguskiego (1839-1921) i Zygmunta Noskowskiego w Warszawie.

W roku 1880 poślubiła pisarza i publicystę Teodora Jeske-Choińskiego (1854-1920).

Komponowała poematy symfoniczne, opery, operetki, pieśni solowe oraz utwory fortepianowe.

Zmarła w wieku 49 lat. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim.

Dzieła (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Operetka Filutka (1884)
  • Operetka Zuch dziewczyna (1884)
  • Opera komiczna Markiz de Créqui (1892)
  • Poemat symfoniczny Rusałka (1893, nagrodzony w Chicago)
  • Pieśni
  • Tańce na fortepian

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]