Ludolf (książę Saksonii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Liudolf, Duke of Saxony.jpg

Ludolf (ur. ok. 806[potrzebne źródło], zm. 864 lub 866[1]), hrabia Saksonii od ok. 840 i książę Saksonii Wschodniej (dux orientalis Saxonum) od ok. 850[potrzebne źródło], założyciel dynastii Ludolfingów.

Prawdopodobnie już, nieznani z imienia, dziad i ojciec Ludolfa pełnili urząd margrabiów gandersheimskich. Żoną była Oda, córka frankońskiego princepsa Billunga i Aedy. Ludolf z żoną byli fundatorami żeńskiego klasztoru w Gandersheim. W związku z tą fundacją, w latach 845-846 odbyli oni podróż do Rzymu, gdzie u papieża Sergiusza II wystarali się o dyspensę (ze względu na niepełnoletność) dla swojej córki Hathemody, aby mogła ona zostać przeoryszą w tym klasztorze. Dodatkowo Ludolf z żoną otrzymali z rąk papieża relikwie Atanazego i Innocentego I — dwóch papieży-świętych. Kwestia jaką rzeczywistą władzę i nad jakim obszarem miał Ludolf w Saksonii pozostaje otwarta[2].

Ludolf i Oda mieli 11 lub 12 dzieci[potrzebne źródło]:

Przypisy

  1. G. Althoff, Ottonowie: władza królewska bez państwa, Warszawa 2009, s. 17.
  2. G. Althoff, Ottonowie: władza królewska bez państwa, Warszawa 2009, s. 20-21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]