Ludwik Burbon (diuk Burbon)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik I Bourbon
Louis 1 of Bourbon .jpg
książę Burbonii
Okres panowania od 1327
do 29 stycznia 1342
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Urodziny 1279
Śmierć 29 stycznia 1342
Ojciec Robert de Clermont
Matka Beatrycze Burgundzka
Żona Maria d'Avesnes
Dzieci Piotr I,
Joanna,
Małgorzata,
Maria,
Filipa,
Jakub,
Jakub I,
Beatrycze
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ludwik Burbon (fr. Louis I de Bourbon), zwany także Kulawym (fr. le Boiteux) (1279 - 29 stycznia 1342) - diuk Bourbon, hrabia Clermont i La Marche, najstarszy syn Roberta z Clermont i Beatrycze Burgundzkiej, dziedziczki Burbonii.

Louis I of Bourbon.jpg

Był marnym dowódcą, walczył w bitwie pod Courtrai (1302) i bitwie pod Mons-en-Pévèle (1304). Jako jeden z pierwszych feudałów rzucił się do ucieczki pod Courtrai, co przesądziło o klęsce francuskiego rycerstwa. Był blisko związany z dworem ostatnich Kapetyngów, w 1312 został mianowany wielkim pokojowcem Francji, a w 1327 parem Francji. W 1327 król Karol IV zmusił go do oddania koronie hrabstwa Clermont w zamian za hrabstwo La Marche i podniesienie rodziny Bourbon do rangi książąt. W 1331 Clermont i tak wróciło do rąk Ludwika.

Ludwik był protoplastą dynastii Burbonów. Prawdopodobnie cierpiał na zaburzenia psychiczne, często przechodził załamania nerwowe. Chorobę odziedziczył po nim jego najstarszy syn i jego dzieci np. Joanna de Burbon, przyszła królowa Francji, matka króla Karola VI Szalonego.

Małżeństwo i potomkowie[edytuj | edytuj kod]

W 1310 roku ożenił się z Marie d'Avesnes, córką hrabiego Holandii - Jana II d'Avesnes i Filipiny Luksemburskiej. Doczekali się ośmiorga dzieci:


Poprzednik
brak
Diuk de Burbon
1327-1342
Następca
Piotr I