Ludwik Burbon (hrabia Vermandois)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Louis, Count of Vermandois.PNG
Ludwik z siostrą i matką
Człowiek w żelaznej masce. Autor nieznany, 1789

Ludwik Burbon, hrabia Vermandois, fr. Louis de Bourbon (ur. 2 października 1667, w Saint-Germain-en-Laye – zm. 18 listopada 1683, we Flandrii) – nieślubny syn króla Ludwika XIV Burbona i Ludwiki de la Vallière. Nazywany był Ludwikiem de Vermandois.

Urodził się w Château de Saint-Germain-en-Laye. Był najmłodszym z piątki dzieci, które urodziła jego matka, ale tylko on i jego siostra Maria Anna, starsza dokładnie o rok, nie zmarli w dzieciństwie. Imię Ludwik otrzymał po swoim ojcu. Został legitymizowany w wieku 2 lat w 1669, otrzymał tytuł hrabiego Vermandois i admirała Francji. Podobnie jak jego siostra (znana na dworze królewskim jako Mademoiselle de Blois), Ludwik nosił nazwisko de Bourbon, a nie de France.

W 1674 matka Ludwika – słynna ze swojej piękności metresa królewska, wstąpiła do klasztoru karmelitanek w paryskim Faubourg Saint-Jacques i przyjęła imię siostry Louise de la Miséricorde. Ludwik zamieszkał w Palais Royal pod opieką wuja i ciotki, księcia Filipa I Orleańskiego i Elżbiety Charlotty z Palatynatu. Mimo, że Elżbieta Charlotta patrzyła krzywo na romanse króla i jego nieślubne dzieci, Ludwika polubiła.

Książę Orleanu uważany była powszechnie za libertyna i homoseksualistę. Ludwik podczas pobytu w Palais Royale poznał Filipa de Lorraine-Armagnac, zwanego kawalerem de Lorraine, najsłynniejszego z kochanków jego wuja. Podobno Kawaler i jego otoczenie uwiodły młodego Ludwika. W czerwcu 1682 Ludwik XIV wygnał syna i kawalera. Ludwik trafił do Normandii. Elżbieta Charlotta postanowiła pogodzić ojca z synem i przekonała Ludwika XIV, aby wysłał de Vermandois jako żołnierza do Flandrii, która wtedy znajdowała się pod francuską okupacją. De Vermandois udał się pod oblegane Courtrai i tam zachorował. Mimo choroby, desperacko pragnąc odzyskać miłość ojca, walczył dalej. Nie posłuchał rad lekarza królewskiego i markiza de Montchevreuil. Nie wycofał się do Lille. Zmarł w wieku 16 lat.

Pochowano go w katedrze w Arras. Jego siostra i jego ciotka bardzo przeżyły jego śmierć, ale jego ojciec podobno nie uronił ani jednej łzy. Jego matka, pokutująca za swą rozwiązłość w klasztorze, miała powiedzieć, że płacze bardziej nad faktem jego urodzenia niż jego śmierci.

Według niektórych, to Ludwik de Vermandois był człowiekiem w żelaznej masce.

Rodzeństwo[edytuj | edytuj kod]

Rodzone:

  • Charles de Bourbon (1663-1666)
  • Philippe de Bourbon (1665-1666)
  • Marie Anne de Bourbon, mademoiselle de Blois (1666-1739)

Przyrodnie:

  • z małżeństwa Ludwika XIV i Marii Teresy Hiszpańskiej:
    • Louis de France, Wielki Delfin (1661-1711)
    • Marie-Thérèse de France, Petite Madame (1667-1672)
    • Philippe-Charles de France, książę Andegawenii (1668-1671)
    • Louis-François de France (1672)