Ludwik Burbon (hrabia Vermandois)
Ludwik Burbon, hrabia Vermandois, fr. Louis de Bourbon (ur. 2 października 1667, w Saint-Germain-en-Laye – zm. 18 listopada 1683, we Flandrii) – nieślubny syn króla Ludwika XIV Burbona i Ludwiki de la Vallière. Nazywany był Ludwikiem de Vermandois.
Urodził się w Château de Saint-Germain-en-Laye. Był najmłodszym z piątki dzieci, które urodziła jego matka, ale tylko on i jego siostra Maria Anna, starsza dokładnie o rok, nie zmarli w dzieciństwie. Imię Ludwik otrzymał po swoim ojcu. Został legitymizowany w wieku 2 lat w 1669, otrzymał tytuł hrabiego Vermandois i admirała Francji. Podobnie jak jego siostra (znana na dworze królewskim jako Mademoiselle de Blois), Ludwik nosił nazwisko de Bourbon, a nie de France.
W 1674 matka Ludwika – słynna ze swojej piękności metresa królewska, wstąpiła do klasztoru karmelitanek w paryskim Faubourg Saint-Jacques i przyjęła imię siostry Louise de la Miséricorde. Ludwik zamieszkał w Palais Royal pod opieką wuja i ciotki, księcia Filipa I Orleańskiego i Elżbiety Charlotty z Palatynatu. Mimo, że Elżbieta Charlotta patrzyła krzywo na romanse króla i jego nieślubne dzieci, Ludwika polubiła.
Książę Orleanu uważany była powszechnie za libertyna i homoseksualistę. Ludwik podczas pobytu w Palais Royale poznał Filipa de Lorraine-Armagnac, zwanego kawalerem de Lorraine, najsłynniejszego z kochanków jego wuja. Podobno Kawaler i jego otoczenie uwiodły młodego Ludwika. W czerwcu 1682 Ludwik XIV wygnał syna i kawalera. Ludwik trafił do Normandii. Elżbieta Charlotta postanowiła pogodzić ojca z synem i przekonała Ludwika XIV, aby wysłał de Vermandois jako żołnierza do Flandrii, która wtedy znajdowała się pod francuską okupacją. De Vermandois udał się pod oblegane Courtrai i tam zachorował. Mimo choroby, desperacko pragnąc odzyskać miłość ojca, walczył dalej. Nie posłuchał rad lekarza królewskiego i markiza de Montchevreuil. Nie wycofał się do Lille. Zmarł w wieku 16 lat.
Pochowano go w katedrze w Arras. Jego siostra i jego ciotka bardzo przeżyły jego śmierć, ale jego ojciec podobno nie uronił ani jednej łzy. Jego matka, pokutująca za swą rozwiązłość w klasztorze, miała powiedzieć, że płacze bardziej nad faktem jego urodzenia niż jego śmierci.
Według niektórzych, to Ludwik de Vermandois był człowiekiem w żelaznej masce.
Rodzeństwo [edytuj]
Rodzone:
- Charles de Bourbon (1663-1666)
- Philippe de Bourbon (1665-1666)
- Marie Anne de Bourbon, mademoiselle de Blois (1666-1739)
Przyrodnie:
- ze związku Ludwika XIV z markizą de Montespan:
- Louise Françoise de Bourbon (1669-1672)
- Louis-Auguste de Bourbon, książę Maine (1670-1736)
- Louis César de Bourbon, hrabia Vexin, opat Saint-Germain-des-Prés (1672-1683)
- Louise-Françoise de Bourbon, mademoiselle de Nantes (1673-1743)
- Louise Marie Anne de Bourbon, mademoiselle de Tours (1674-1681)
- Françoise-Marie de Bourbon, mademoiselle de Blois (1677-1749)
- Louis-Alexandre de Bourbon, hrabia Tuluzy (1678-1737)
- z małżeństwa Ludwika XIV i Marii Teresy Hiszpańskiej:
- Louis de France, Wielki Delfin (1661-1711)
- Marie-Thérèse de France, Petite Madame (1667-1672)
- Philippe-Charles de France, książę Andegawenii (1668-1671)
- Louis-François de France (1672)
