Ludwik III (król zachodniofrankijski)
Ludwik III (ur. ok. 863[1], zm. 5 sierpnia 882 w Saint-Denis) – król zachodniofrankijski w latach 879 - 882, syn Ludwika II Jąkały, z dynastii Karolingów francuskich.
Współrządził wraz ze swym bratem Karlomanem (879-884). Obaj chcieli w swych rządach oprzeć się na wasalnych książętach i hrabiach, nie mieli wszak większego wpływu na ich działania. Od 840 r. godności arystokratyczne były dziedziczne, synowie wasalnych arystokratów mieli prawo przejmowania dóbr nadanych ich ojcom przez królów. Kolejni władcy nie mogli tych dóbr odebrać, co skutkowało coraz większym uniezależnieniem się lokalnych hrabstw i księstw od centralnej władzy królewskiej.
W 881[2] roku zatrzymał wojska normańskie w bitwie pod Saucourt-en-Vimeu.
Po śmierci Ludwika III przez dwa lata rządził sam jego brat Karloman.
Przypisy
- ↑ E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 10, podaje, że Ludwik III urodził się w 864 roku.
- ↑ Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 264. ISBN 83-7425-568-4.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
| Poprzednik Ludwik II Jąkała |
 |
król Franków Zachodnich 879-882 razem z Karlomanem |
|
Następca Karloman |
