Ludwik II Niemiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik II Niemiecki
Ludwig der Deutsche.jpg
król wschodniofrankijski
Okres panowania od 843
do 876
Poprzednik Ludwik I Pobożny
Następca Ludwik III Młodszy (Saksonia)
Karol Otyły (Szwabia)
król Bawarii
Okres panowania od 817
do 843
Poprzednik Ludwik I Pobożny
Następca Karloman
Dane biograficzne
Dynastia Karolingowie
Urodziny 806
Śmierć 28 sierpnia 876 we Frankfurcie nad Menem
Ojciec Ludwik I Pobożny
Matka Ermengarda z Hesbaye
Żona Emma Bawarska
Dzieci Karloman
Ludwik III Młodszy
Karol Otyły
Hildegarda
Irmingarda z Chiemsee
Berta
Gisela.
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ludwik II Niemiecki (ur. w 806, zm. 28 sierpnia 876 we Frankfurcie nad Menem) – król Bawarii w latach 817–843, a od 843 król wschodniofrankijski. Syn Ludwika I Pobożnego, wnuk Karola Wielkiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

W 817 na mocy rozporządzenia sukcesyjnego ojca, Ludwik otrzymał Bawarię. W 824 brał udział w wyprawie przeciw wojskom bretońskim. W 826 stłumił powstanie Sasów i objął samodzielne rządy w Bawarii. Rok później najechał na Bułgarów panońskich. Wraz z braćmi uczestniczył w spisku przeciwko swej macosze Judycie. W 833 wraz z braćmi uczestniczył w powstaniu przeciwko Ludwikowi Pobożnemu, który został uwięziony na polecenie Lotara. Bracia dokonali podziału ziem ojca, na mocy którego Ludwik miał otrzymać oprócz Bawarii terytoria Szwabii, Alzacji i Nadrenii. W 834 Ludwik uwolnił ojca, w obawie przed zwiększeniem wpływów swego brata Lotara.

Początki rządów[edytuj | edytuj kod]

W wyniku kolejnych buntów przeciwko ojcu w latach 838–840, ojciec Ludwika pozbawił go wszystkich ziem prócz Bawarii. W 843 na mocy traktatu z Verdun otrzymał trzecią, wschodnią część posiadłości państwa karolińskiego, z którego w miarę czasu formowały się Niemcy. W celu poszerzenia granic swego królestwa, Ludwik II rozpoczął w 844 kampanię przeciwko Obodrytom. W 846 osadził na tronie wielkomorawskim Rościsława jako wasala. W 855 Rościsław nawiązał kontakty z opozycją przeciwko Ludwikowi, co zmusiło króla do wyprawy na Morawy, która jednak zakończyła się porażką.

Konflikt z Karolem Łysym[edytuj | edytuj kod]

W 855, po śmierci swego brata Lotara próbował osłabić władzę młodszego brata Karola II Łysego. W 858 najechał na ziemie Karola, lecz mimo zwycięskiej bitwy pod Brienne został zmuszony do odwrotu. W 864 zorganizował kolejną wyprawę zbrojną na Rościsława i zmusił go do oddania się. W 870 przyjął hołd lenny następcy Rościsława, Świętopełka I. W 874 zawarł pokój z nowym księciem morawskim w Forchheim, zapewniający państwu wielkomorawskiemu większą samodzielność. W 875 ponownie najechał na ziemię Karola Łysego, lecz z powodu braku poparcia ponownie został zmuszony do odwrotu.

Po śmierci Ludwika w 876, królestwo wschodniofrankijskie uległo podziałowi między jego synów.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

W 827 ożenił się z Hemmą siostrą drugiej żony swojego ojca, Judyty Bawarskiej. Miał z nią 7 dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hertmanowicz-Brzoza M., Stepan K., Słownik władców świata, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, ISBN 83-7435-077-6, s. 425–427.


Poprzednik
Ludwik I, cesarz Rzymski, król Franków
Król Franków Wschodnich
843-876
Następca
Karloman
Ludwik III
Karol III Otyły
Poprzednik
Lotar II
Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg Król Górnej Burgundii
869-876
Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg Następca
Karloman I