Ludwik I Burbon-Condé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik I Burbon-Kondeusz

Ludwik Burbon, książę de Condé, fr. Louis de Bourbon, prince de Condé (ur. 7 maja 1530 w Vendôme, zm. 13 marca 1569 w Jarnac) – dowódca i generał hugenotów, pierwszy książę de Condé – założyciel domu Kondeuszy.

Był piątym synem Karola IV de Burbona, księcia Vendôme, młodszym bratem Antoniego de Burbona – męża Joanny III d'Albret, królowej Nawarry (ich syn Henryk Burbon został królem Francji).

Blason Louis Ier prince de Condé (1530 † 1569).svg

Jako generał francuskiej armii, Ludwik I walczył przeciwko Hiszpanii podczas oblężenia Metz w 1552 oraz w bitwie pod Saint-Quentin w 1557. Po przejściu na protestantyzm inspirował spisek w Amboise w 1560 - spisek hugenotów i rodu Burbonów, który miał na celu uprowadzenie dorosłego króla Franciszka II Walezjusza i osłabienie władzy rodu Gwizjuszy (przywódców katolików). Spisek zakończył się niepowodzeniem i doprowadził do zamordowania wielu hugenotów[1].

Ludwik I dowodził hugenotami podczas I wojny religijnej. Wbrew radom admirała Coligny 19 grudnia 1562 przyjął bitwę pod Dreux z liczniejszymi wojskami Franciszka de Guise, którą przegrał i dostał się do niewoli[2]. W Orleanie Franciszek, książę de Guise, został zamordowany i wtedy Ludwik I zawarł pokój z katolikami w Amboise w 1563. Pokój ten zapewnił hugenotom pewną tolerancję. Wojna ponownie wybuchła w 1567, a Ludwik I został zabity w bitwie pod Jarnac w 1569.

W literaturze historycznej nazywa się go zubożałym awanturnikiem politycznym, dzielnym żołnierzem, ale kiepskim wodzem[3].

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Ludwik w 1551 ożenił się z Eleonorą de Roucy de Roye (1535-1564). Eleonora wniosła mężowi w posagu zamek i małe miasto Conti-sur-Selles w Pikardii (na południowy zachód od Amiens). Ludwik miał z nią:

  1. Henryka I Burbon (1552-1588), drugiego księcia de Condé, generała hugenotów,
  2. Małgorzatę Marguerite Burbon (ur. 8 listopada 1556),
  3. Karola Burbona (ur. 3 listopada 1557),
  4. Franciszka Burbona (1558-1614), pierwszego księcia de Conti, założyciela pierwszej linii Burbon-Conti,
  5. Karola II Burbona (1562-1594), arcybiskupa Rouen
  6. Ludwika Burbona (ur. 30 marca 1562),
  7. Magdalenę Madeleine Burbon (ur. 7 października 1563),
  8. Katarzynę Catherine Burbon (ur. 1564).

8 listopada 1565 Ludwik ożenił się z Franciszką Orleańską, mademoiselle de Longueville. Miał z nią:

  1. Karola Burbona (1566-1612), hrabiego Soissons,
  2. Ludwika Burbona (1567-1569),
  3. Benjamina Burbona (1569-1573).

Ludwik miał również nieślubnego syna Mikołaja (ur. w maju 1564), którego matką była Isabelle de Limeuil, dama dworu Katarzyny Medycejskiej, późniejsza żona Scipiona Sardiniego.

Przypisy

  1. Jan Baszkiewicz: Historia Francji. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1999, s. 196. ISBN 8304043971.
  2. Stanisław Grzybowski: Henryk Walezy. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985, s. 28. ISBN 8304001187.
  3. Stanisław Grzybowski: Henryk Walezy. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985, s. 21. ISBN 8304001187.


Poprzednik
-
Armes Bourbon-Condé.png Książę Condé
1546-1569
Armes Bourbon-Condé.png Następca
Henryk I