Ludwik I Parmeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik I Parmeński
Louis Etrurien1.JPG
Król Etrurii
Okres panowania od 1801
do 1803
Dane biograficzne
Urodziny 5 lipca 1773
w Piacenzy
Śmierć 27 maja 1803
we Florencji
Ojciec Ferdynand I Parmeński
Matka Maria Amalia Habsburg
Żona Maria Ludwika Burbon
Dzieci Karol II Parmeński,
Maria Ludwika Charlotta
Odznaczenia
Order Złotego Runa (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Order św. Januarego Order św. Ducha
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ludwik Franciszek Filibert Burbon-Parmeński, Ludwik I, książę Parmy, król Etrurii (ur. 5 lipca 1773 w Piacenzy, zm. 27 maja 1803 we Florencji) – pierwszy z dwóch królów Etrurii.

Był synem Ferdynanda I Burbona, księcia Parmy, i Marii Amalii Habsburg, arcyksiężniczki austriackiej (córki Marii Teresy Habsburg i Franciszka I Lotaryńskiego, cesarza niemieckiego). Jego starszą siostrą była Karolina, księżna Saksonii, a młodszą - Maria Antonina, zakonnica.

Król Etrurii[edytuj | edytuj kod]

Blason fr Bourbon-Parme (petites armes).png
Rodzina Karola IV, obraz Francisco Goyi (Ludwik i jego żona stoją po prawej stronie)

Ludwik zawsze był delikatnego zdrowia, a od dziecka cierpiał prawdopodobnie na epilepsję (od momentu, kiedy jako chłopiec uderzył głową w marmurowy stół). W 1795 wysłano go na dwór hiszpański, aby dokończył tam naukę i ożenił się z jedną z córek króla. Kiedy Ludwik był w Hiszpanii, w 1796 Napoleon Bonaparte podbił większość Włoch i księstwo Parmy zostało przyłączone do Francji. Napoleon, któremu zależało na pozyskaniu Hiszpanii jako sojusznika przeciwko Anglii, 21 marca 1801, zrekompensował rodzinie Burbonów utratę ziem, dając jej we władanie Etrurię (stworzoną z części Wielkiego Księstwa Toskanii). Ludwik podróżował incognito po Francji nosząc imię hrabiego Livorno i to w Paryżu został proklamowany królem. 12 kwietnia 1801 został przyjęty w swojej nowej stolicy – Florencji.

W 1802 Ludwik ze swoją ciężarną żoną udali się do Hiszpanii na podwójny ślub brata Marii Ludwiki - Ferdynanda i jej najmłodszej siostry - Marii Izabeli. Pod Barceloną Maria Ludwika urodziła córkę Marię Ludwikę Charlottę. Para wróciła do ojczyzny w grudniu, zaraz po tym jak dotarła do nich wiadomość o śmierci ojca Ludwika. Panowanie Ludwika szybko się skończyło; zmarł w 1803 w wieku 30 lat - przeżył swojego ojca jedynie o rok. Po jego śmierci królem Etrurii został jego syn – Karol II (Karol Ludwik Ferdynand), a regencję sprawowała wdowa Maria Ludwika.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

25 sierpnia 1795 jeszcze jako Dziedziczny Książę Parmy, Ludwik I poślubił w Madrycie, swoją siostrę cioteczną, Marię Ludwikę Burbon, infantkę hiszpańską, księżną Lukka (córkę Karola IV Burbona i Marii Ludwiki Parmeńskiej). Został tym samym infantem Hiszpanii. Małżeństwo między dwoma przeciwnymi osobowościami okazało się szczęśliwe, jednak wraz z upływem lat zdrowie Ludwika pogarszało się, a on był coraz bardziej zależny od żony. Na początku małżeństwa para mieszkała w Hiszpanii, gdzie urodził się ich syn, i był najszczęśliwszy okres w jej życiu.

Para miała 2 dzieci:

  1. Karola II (Karola Ludwika Ferdynanda) (1799-1883),
  2. Marię Ludwikę Charlottę (1802-1857), żonę księcia Maksymiliana Wettyna (wdowca po jej ciotce Karolinie), nie miała dzieci, ale była macochą m.in dla królów: Fryderyka Augusta II i Jana I.

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Burbon
 
 
 
 
 
 
 
Filip V Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Hiszpańska
 
 
 
 
 
 
 
Filip I Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Edward II Farnese
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Farnese
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dorota Zofia Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Burbon
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik XV
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Adelajda Sabaudzka
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Elżbieta Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Stanisław Leszczyński
 
 
 
 
 
 
 
Maria Leszczyńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Katarzyna Opalińska
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik I Parmeński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol V Leopold
 
 
 
 
 
 
 
Leopold I Józef
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eleonora Habsburżanka
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip I Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Charlotta Orleańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Charlotta z Palatynatu
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amalia Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Leopold I Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Karol VI Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eleonora Magdalena von Pfalz-Neuburg
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Rudolf Brunswick-Lüneburg
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Krystyna von Braunschweig-Wolfenbüttel
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Krystyna Luiza Oettingen
 
 
 
 
 
 


Poprzednik
Ferdynand I
Parma-Stemma.png Tytularny książę Parmy
1802–1803
Parma-Stemma.png Następca
Maria Ludwika Habsburg