Ludwik I de Burbon-La Roche

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ludwik de Bourbon-La Roche (1473-1531) - książę de La Roche-sur-Yon, pan de Champigny, de Leuse, de Condé, de Saint-Charlier, de Cluys, d'Agurande, du Châtelet et du Luc, kawaler orderu Świętego Michała.

Ludwik był drugim synem Jana VII de Burbon-Vendôme i jego żony - Izabeli de Beauvau, córki Ludwika de Beauvau, seneszala Andegawenii, i Małgorzaty de Chambley. Uczestniczył w kampanii włoskiej króla Karola VIII.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

21 marca 1504 lub 1508 w Moulins Ludwik ożenił się ze swoją kuzynką - Ludwiką de Burbon-Montpensier, dziedziczką Owernii i Montpensier, córką Gilberta, hrabiego Montpensier i delfina Owernii, i jego żony - Chiary Gonzagi, córki Fryderyka I Gonzagi z Mantui. Para miała trójkę dzieci:

Miał również nieślubnego syna - Ludwika (nazywanego Helvis), zmarłego w 1565, który był biskupem Langres.