Ludwik Józef Burbon, książę de Condé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Louisjosephconde.jpg

Ludwik Józef Burbon, fr. Louis Joseph de Bourbon (9 sierpnia 173613 maja 1818) – książę de Condé w latach 1740-1818.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był jedynym synem Ludwika IV Henryka Burbona, księcia de Condé, i Karoliny Hesse-Rotenburg (Charlotty lub Caroliny). Ludwik Józef zajmował ważne stanowisko na francuskim dworze królewskim - był Zarządcą Domu Królewskiego. Był również zarządcą Burgundii i generałem armii francuskiej.

3 maja 1753, w Wersalu Ludwik Józef ożenił się z Charlottą de Rohan-Soubise (1737-1760), córką Karola de Rohan, księcia de Soubise, księcia de Rohan-Rohan (1715-1787). Para miała 3 dzieci:

Podczas rewolucji francuskiej został on zmuszony do opuszczenia ojczyzny, w ten sposób uniknął więzienia i procesu. Jego decyzja okazała się słuszna, ponieważ podczas terroru Jakobinów wszyscy Burbonowie, którzy zostali we Francji, zostali aresztowani (nawet sam Filip Egalité, książę Orleanu, który popierał rewolucjonistów, został zgilotynowany w 1793).

Ludwik Józef spędził wygnanie w Anglii, gdzie w 1798 lub 1808 ożenił się po raz drugi, z Marią Katarzyną de Brignole-Sale (1737-1813), inną emigrantką, byłą żoną Honoriusza III Grimaldi, księcia Monako.

Ostatecznie w 1814 Ludwik Józef powrócił do ojczyzny razem z królem Ludwikiem XVIII. Zmarł tam w 1818, w wieku 82 lat.


Poprzednik
Ludwik IV Henryk
Armes Bourbon-Condé.png Książę Condé
1740-1818
Armes Bourbon-Condé.png Następca
Ludwik VI Henryk