Ludwik Orleański
| Ten artykuł od 2013-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Ludwik I Orleański |
|
| książę Orleanu | |
| Okres panowania | od 1392 do 1407 |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Walezjusze |
| Urodzony | 13 marca 1372 |
| Zmarł | 23 listopada 1407 |
| Ojciec | Karol V Mądry |
| Matka | Joanna de Burbon |
| Żona | Walentyna Visconti |
| Dzieci | ? (córka), Ludwik, ? (syn), Jan Filip, Karol Orleański, Filip, Jan, Maria, Małgorzata; nieślubne: Jean de Dunois |
Ludwik I Orleański (ur. 13 marca 1372, zm. 23 listopada 1407) – książę Orleanu, syn króla Francji Karola V Mądrego i Joanny de Burbon, pochodził z dynastii Walezjuszów.
Ludwik odegrał ogromną rolę podczas wojny stuletniej we Francji. W miarę jak potęgowała się choroba umysłowa (schizofrenia) jego starszego brata Karola VI Szalonego, Ludwik coraz zacieklej walczył z Janem bez Trwogi – księciem Burgundii – o regencję i opiekę nad swoimi bratankami. Miał nawet podobno romans z samą królową Izabelą Bawarską[potrzebne źródło]. Był przywódcą partii Armaniaków (franc. Armagnacs). Został zamordowany na ulicach Paryża na polecenie swojego konkurenta.
Potomstwo [edytuj]
W 1389 Ludwik poślubił Walentynę Visconti, córkę Gian Galeazzo, księcia Mediolanu. Miał z nią:
- córkę (1390)
- Ludwika (1391-1395)
- syna (1392)
- Jana Filipa (1393, Paryż - 1393, Château de Vincennes)
- Karola, księcia Orleanu (1394–1465), ojca króla Ludwika XII
- Filipa, hrabia Vertus (1396–1420)
- Jana, hrabiego Angoulême (1404–1467), dziadka króla Franciszka I
- Marię (1401)
- Małgorzatę, hrabinę Vertus (1406–1466), żonę Ryszarda Bretońskiego, hrabiego Étampes
Z Mariette d'Enghien Ludwik miał nieślubnego syna:
Zobacz też [edytuj]
| Poprzednik Filip |
Książę Orleanu 1392-1407 |
Następca Karol Orleański |