Ludwik Pociej

Z Wikipedii

Ludwik Konstanty Pociej
Waga
Data urodzenia	1664
Miejsce urodzenia	Kietowiszki
Data śmierci	30 stycznia 1730
Rodzina	Pociejowie
Rodzice	Leonard Gabriel Pociej Regina Ogińska
Małżeństwo	1. p. 1700 Aniela Zahorowska 2. p. 1717 Emerencjanna Warszycka (†po 1730)
Dzieci	Ludwika Marianna (z drugiego)

Ludwik Konstanty Pociej herbu Waga (ur. 1664 - zm. 1730), pisarz ziemski brzeski litewski, potem podkomorzy brzeski litewski 1697, strażnik litewski 1698, podskarbi wielki litewski 1703 (1704), hetman polny litewski 1709, kasztelan wileński i hetman wielki litewski w 1709, wojewoda wileński 1722, starosta puński, borciański, ratyński, szereszowski, stokliski.

W wojsku litewskim służył od roku 1684, choć sam twierdził, co było całkowicie niezgodne z prawdą iż brał udział w kampanii 1683, a nawet w bitwie pod Wiedniem. W szeregach armii litewskiej odbył szereg kampanii przeciw Turcji. Należał do największych przeciwników hegemonii Sapiehów na Litwie. 18 listopada 1700, podczas wojny domowej w Wielkim Księstwie pomiędzy republikanami a Sapiehami, przyczynił się znacznie do pokonania sił sapieżyńskich podczas bitwy pod Olkienikami. Następnie czerpał ogromne zyski z zagrabionych im majątków. Rabunkową gospodarką w dobrach posapieżyńskich doprowadził do buntów chłopskich, które krwawo stłumił wykorzystując podległe sobie wojska. Na początku wielkiej wojny północnej w 1702 próbował na czele 3 tys. żołnierzy odbić z rąk szwedzkich Wilno. W następnym roku wraz z Sasami zdobył broniony przez Sapiehów Tykocin. Podczas kampanii 1708 wraz z Maciejem Rybińskim pobił pod Koniecpolem armię Stanisława Leszyńskiego pod dowództwem hetmana wielkiego koronnego Józefa Potockiego.

Był człowiekiem pozbawionym wszelkich skrupułów moralnych, całą karierę zrobił opierając się na poparciu Piotra I, który potrzebował Pocieja do rozgrywek z Augustem II, również dzięki poparciu cara otrzymał on urząd hetmański. Jako jedyny dowódca Rzeczypospolitej zgodził się wysłać posiłki Rosjanom szykującym się do wojny z Turcją. W historii zachowała się o nim opinia jako zdrajcy, alkoholiku i pospolitym złoczyńcy. Był jednak Pociej dobrym dowódcą kawaleryjskim, co udowodnił nieraz swymi rajdami na tyły wroga, choć jak wszyscy dowódcy polsko-litewscy tego kresu miał problemy ze zorganizowaniem współdziałania innych rodzajów broni na polu bitwy.