Ludwik Sitowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik Sitowski
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1880
Nowy Sącz
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1947
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz Parafialny św. Jana Vianneya w Poznaniu
Zawód zoolog
Tytuł profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Poznański
Stanowisko rektor Uniwersytetu Poznańskiego dzisiejszego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w latach 1925-1926

Ludwik Sitowski (ur. 29 marca 1880 w Nowym Sączu, zm. 20 listopada 1947 w Poznaniu) – polski naukowiec, zoolog. W latach 1925-1926 rektor Uniwersytetu Poznańskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana (sędziego) i Zofii z Myszkowskich. Po ukończeniu gimnazjum w Nowym Sączu, rozpoczął studia w zakresie nauk przyrodniczych na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem prof. Antoniego Wierzejskiego i prof. Henryka Hoyera. Został nauczycielem gimnazjum, jednocześnie od 1909 był asystentem prof. Wierzejskiego[1].

W październiku 1919 habilitował się na Uniwesytecie Jagiellońskim z zakresu zoologii, a 4 listopada 1919 został mianowany na profesora nadzwyczajnego. Od 1919 do 1939 roku i w latach 1945-1947 był kierownikiem Katedry Zoologii i Entomologii, która powstała w 1919 roku jako jedna z pierwszych sześciu katedr na sekcji leśnej Wydziału Rolniczo-Leśnego Wszechnicy Piastowskiej w Poznaniu[2]. Prekursor metody biologicznego zwalczania owadów szkodników (głównie leśnych). Został uznany za światowy autorytet w dziedzinie pasożytniczych owadów[3]. Wspólnie z żoną Ireną prowadził liczne pionierskie prace nad biologią i zwalczaniem owadów szkodliwych[4] m.in. sówki choinówki, borecznika, barczatki sosnówki, brudnicy mniszki, korników za pośrednictwem pasożytów owadzich z rodzin Ichneumonidae, Tachinidae, Chalcididae i Braconidae[5]. Zajmował się także zoogeografią Pienin, fizjologią owadów oraz pszczelarstwem[6].

W 1921 r. został mianowany profesorem zwyczajnym. W latach 1920-1921 sprawował funkcję dziekana.

W latach 1925-1926 był rektorem Uniwersytetu Poznańskiego. Mimo, że jego kadencja przypadła na trudny okres kryzysu ekonomicznego państwa, zdołał pokonywać trudności finansowe uczelni.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł w Poznaniu 20 listopada 1947 r. w drodze na wykład. Pochowany został na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu.

Przypisy

  1. Bożena Knopek, Maria Zielińska, Wielkopolski Słownik Biograficzny Polskie towarzystwo historyczne, Państwowe Wydawn. Nauk., 1981, ISBN 83-01-02722-3, 9788301027223
  2. Katedra Entomologii Leśnej
  3. Anna Krzysztofowicz, Folia zoologica, Wydania 36-37, Państwowe wydawnictwo naukowe, 1991, ISBN8301101520, 9788301101527
  4. Rudowski Jan-Rząśnicki Adolf, Polski Słownik Biograficzny, t. 33 Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Instytut Historii PAN, 1935
  5. Witold Jakóbczyk, Stefan Weyman, Nauka w Wielkopolsce, przeszłość i teraźniejszość: studia i materiały, Wydawnictwo Poznańskie, 1973
  6. Henryk Bonecki, Józef Barbag, Encyklopedia powszechna PWN, Tom 4, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Stanisław Dobrzycki
Rektor Uniwersytetu Poznańskiego
1925 – 1926
Następca
Jan Gabriel Grochmalicki