Ludwik Wiktor Habsburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Arcyksiążę Ludwik Wiktor
Ludwik Wiktor (po prawej) z braćmi

Ludwik Wiktor Józef Antoni Habsburg-Lotaryński (ur. 15 maja 1842 w Wiedniu; zm. 18 stycznia 1919 w Klessheim) – arcyksiążę Austrii.

Ludwik Wiktor był najmłodszym synem arcyksięcia Franciszka Karola i jego żony Zofii Wittelsbach. Jego rodzeństwem byli austriacki cesarz Franciszek Józef I, cesarz Meksyku Maksymilian, arcyksiążę Karol Ludwik i Maria Anna, która zmarła w wieku czterech lat.

Jego matka Zofia bez powodzenia próbowała zaaranżować małżeństwo Ludwika z księżniczką Zofią Charlottą Wittelsbach. Ludwik pozostał kawalerem do końca życia.

Gdy do wiadomości publicznej dotarł fakt, iż Ludwik Wiktor jest homoseksualistą i transwestytą oraz jest zamieszany jest w wiele intryg i skandali (na przykład w Cesarska sauna (Wiedeń)), jego brat, cesarz Franciszek Józef, nakazał mu opuścić Wiedeń. Został wysłany do zamku Klessheim niedaleko Salzburga z nakazem nie opuszczania tego miejsca. We wspomnieniach arcyksiążę Ludwik Wiktor jawił się jako człowiek niesympatyczny.

Ludwig Wiktor zasadniczo różnił się od swoich braci. Nie był ani dobrym żołnierzem, ani zbyt inteligentnym człowiekiem. Słaby, niemęski, nie przykuwał uwagi swym wyglądem. Prowadził bardzo przyziemne życie. Miał cięty język jak u jadowitego węża. Był zamieszany w wiele intryg i skandali. Są wystarczające dowody, aby sądzić, iż był niedyskretny a w jego otoczeniu aż huczało od plotek. Miał przynajmniej jedną dobrą stronę. Był przyjacielem swoich przyjaciół. Bronił ich kiedy zaszła tak potrzeba.

— Księżna Nora Fugger[1]

Księżna Luiza Koburg była obiektem westchnień wielu monarszych adoratorów. Wyróżniający się przez wiele skandali, najmłodszy brat cesarza, arcyksiążę Ludwik Wiktor, także zabiegał o księżną, która według Julii Stockhausen, swojego czasu była „najbardziej ekstrawagancką kobietą wiedeńskiego dworu”.

W swoich memoriałach, księżna Luiza Maria Amelia pisze: "Przez wiele lat arcyksiążę Ludwik Wiktor, zasypywał mnie uprzejmościami wszelkiego rodzaju; cały Wiedeń o tym wiedział, zarówno cesarz, jak i reszta ... tak, on prawdopodobnie był jeszcze lepiej poinformowany, niż ktokolwiek, gdyż takie historie należały do jego chleba powszedniego i aferą państwową było dla niego, dowiedzieć się, czy arcyksiążę osiągnął swój cel czy nie."

Na co dzień arcyksiążę Ludwik Wiktor wypełniał swój czas przebierankami i kolekcjonowaniem parasoli. Zmarł w wieku 76 lat pozostając do końca w miejscu swego zesłania.

Przypisy

  1. Fürstin Nora Fugger. Im Glanz der Kaiserzeit. S. 126-128. Amalthea Verlag, Wien 1932.

Literatura [edytuj]