Ludwipol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwipol
Herb Flaga
Herb Ludwipola Flaga Ludwipola
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Rivne Oblast.png rówieński
Rejon berezieński
Populacja (2001)
• liczba ludności

2074
Nr kierunkowy +380 3653
Kod pocztowy 34652
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Ludwipol
Ludwipol
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Ludwipol
Ludwipol
Ziemia 50°49′18″N 27°00′20″E/50,821667 27,005556Na mapach: 50°49′18″N 27°00′20″E/50,821667 27,005556
Portal Portal Ukraina

Ludwipol (ukr. Соснове, Sosnowe) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie berezieńskim, nad rzeką Słucz. W 2001 roku liczyło ok. 2 tys. mieszkańców.

Miejscowość, a później miasto Ludwipol zostało utworzone w 1708 roku przez mieszkańców oddalonego o 4 km Hubkowa po epidemii zarazy. Hubków ze swoim warownym gródkiem został kompletnie zniszczony przez Szwedów w czasie wojny północnej, a wcześniej kilkakrotnie najeżdżany był przez hordy tatarskie.

Ludwipol nazwę swoją wziął od imienia żony fundatora miasta – Ludwiki.

W okresie między I i II wojną światową Ludwipol był centrum kapitału (głównie żydowskiego) na terenie gminy Ludwipol. Żydzi stanowili 75% mieszkańców miasteczka. Drugą najliczniejszą grupą narodowościową byli Ukraińcy[1].

Do 1939 roku miejscowość była siedzibą gminy Ludwipol w powiecie kostopolskim, w województwie wołyńskim.

Wkrótce po zajęciu miasta przez 6. niemiecką armię polową 6 lipca 1941 roku ukraińscy nacjonaliści dokonali pogromu, podczas którego Żydów bito i gwałcono oraz plądrowano ich domy. 13 października 1941 roku w Ludwipolu założono getto mieszczące 1,5 tys. Żydów miejscowych i z okolicznych wsi. 26 sierpnia 1942 roku Sicherheitsdienst z Równego z pomocą niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji rozstrzelało około 1 tys. mieszkańców getta na drugim brzegu Słuczy[1]. Około 300-400 osób zdołało zbiec, jednak większość została schwytana i zabita przez żandarmów i policjantów. Ci, którzy ocaleli, ukrywali się w berezieńskim lesie uzyskując pomoc od Polaków[2].

Po ataku partyzantki radzieckiej 31 grudnia 1942 roku z miasteczka wycofała się załoga niemiecka i ukraińscy policjanci. Opuszczona miejscowość stała się siedzibą sztabu ukraińskich nacjonalistów, którzy zabili kilkunastu miejscowych Polaków. Niemcy wyparli Ukraińców z Ludwipola po 3 miesiącach; w wyniku tego ataku miasteczko zostało całkowicie spalone[1].

Ludwipol został po 1945 roku odbudowany. W 1946 roku dokonano zmiany nazwy miejscowości w języku ukraińskim z Ludwypol na Sosnowe.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, s.267-268
  2. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.557