Ludy Księgi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ludy Księgi (arab. أهل الكتاب, 'Ahl al- Kitâb) – w Koranie określeniem tym nazwani są wyznawcy dwóch religii abrahamowychchrześcijanie oraz żydzi, a także sabejczycy (sura 5).

Muzułmanie uważają, że zarówno żydom jak i chrześcijanom dane zostało przesłanie od Boga zawarte w świętych księgach tych religii – Torze i Ewangelii (5:44, 5:46 oraz 5:66). W tych ajatach dodatkowo podkreślany jest autorytet i znaczenie tych ksiąg, które miały być dla chrześcijan i żydów tym, czym Koran dla muzułmanów. Żydzi odrzucili posłanie Proroka Mahometa oraz sprzeniewierzyli się posłannictwu proroków poprzedzających go (Abrahama, Mojżesza). Przez swoje nieposłuszeństwo wobec Boga nie weszli do Ziemi Obiecanej i mieli błąkać się za to przez 40 lat (5:26). Chrześcijanie stoją w sprzeczności z monoteizmem, wierząc w trójjedyną naturę Boga (5:73, 5:77).

Żydzi oraz chrześcijanie przez swój monoteizm są wyróżnieni spośród niemuzułmanów, nie są oni traktowani jak poganie (5:69). W surze 5 odnaleźć można pochwałę duchownych chrześcijańskich – księży i mnichów (5:82-83). Mimo to muzułmaninowi nie wolno brać sobie za przyjaciół wyznawców tych religii (5:51).