Ludzie za mgłą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludzie za mglą
Le Quai des brumes
Gatunek dramat
Data premiery Ziemia 18 maja 1938
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 91 min
Reżyseria Marcel Carné
Scenariusz Jacques Prévert
Marcel Carné
Główne role Michèle Morgan
Jean Gabin
Muzyka Maurice Jaubert
Zdjęcia Eugène Schüfftan
Scenografia Alexandre Trauner
asystencja Paul Bertrand
Kostiumy Chanel
Montaż René Le Hénaff
asystencja A.Chourat
Produkcja Ciné-Alliance
Dystrybucja Ciné Alliance Mondial – Les films Osso

Ludzie za mgłą (fr. Le Quai des brumes) – film francuski w reżyserii Marcela Carné zrealizowany w 1938 roku.

Jest adaptacją quasi-eponimicznej powieści Pierre'a Mac Orlana Le Quai des brumes opublikowanej w roku 1927. Najwybitniejsze dzieło realizmu poetyckiego. Z głęboką melancholią namalowane jednoczesne pragnienie ucieczki i niemożność wyjazdu, nieuchronność losu. Przejmująca muzyka wspaniale podkreśla nostalgiczny klimat filmu.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Jean (Jean Gabin), dezerter armii kolonialnej, przybywa do Havru, by uciec z Francji. Trafia do bistro Panamy, od początku przyjaznego mu oryginała. Spędza tam noc i poznaje Nelly (Michèle Morgan) - młodą, melancholijną dziewczynę, sterroryzowaną przez swojego opiekuna – Zabela (Michel Simon). Nelly podejrzewa Zabela o zabójstwo swego kochanka, Maurice'a. Kiedy podejrzenia okazują się słuszne i Nelly znajduje dowody zbrodni, zdesperowany Zabel rzuca się na nią. Jean trafia na scenę bójki i w obronie dziewczyny zabija Zabela. Paszport i pewna suma pieniędzy odziedziczone po dekadenckim malarzu-samobójcy poznanym u Panamy umożliwiły mu wstęp na okręt do Wenezueli. Przewrotny los dopada go jednak i kiedy wychodzi z domu Nelly zostaje zamordowany strzałem w plecy przez Lucjana (Pierre Brasseur), miejscowego truanda, którego wrogość zjednał sobie wcześniej publicznie go ośmieszając.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Dialogi[edytuj | edytuj kod]

To właśnie w tym filmie Gabin, podczas sceny z Michèle Morgan, wypowiada swoje słynne «T'as de beaux yeux tu sais» (tłum. Masz piękne oczy, wiesz...).

Usłyszymy w nim również inne wspaniałe repliki, takie jak na przykład «vaut mieux avoir cette tête-là que pas de tête du tout» (tłum. Już lepiej tak wyglądać, niż nie wyglądać wcale, dosł. Już lepiej mieć taką głowę, niż w ogóle jej nie mieć) wypowiedziana przez Michela Simon.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]