Luigi Russolo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luigi Russolo (1916)
Luigi Russolo, intonarumori (1920)

Luigi Russolo (ur. 30 kwietnia 1885, zm. 4 lutego 1947) – jeden z głównych reprezentantów futuryzmu, malarz i kompozytor.

Uprawiał malarstwo, scenografię, muzykę. Niektóre z jego obrazów mają wyraźną interpretację polityczną. Chodziło jednak bardziej o formę niż o politykę. Malował również siebie samego jako kompozytora piszącego utwór muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Russolo urodził się w Portogruaro, w regionie Veneto, był synem organisty w miejscowej katedrze. Jego brat Antonio, również był muzykiem. Russolo przeniósł się do Mediolanu w 1901 roku. Brał udział w przywracaniu Ostatniej Wieczerzy Leonarda w Santa Maria delle Grazie. Artysta współpracował z futurystą Tommaso Marinetti.

W dniu 11 marca 1913 roku wydał swój traktat The Art of Noises (L'Arte dei rumori). Był jednym z pierwszych teoretyków muzyki elektronicznej. Luigi wynalazł akustyczne generatory szumu, które pozwalały tworzyć i kontrolować dynamikę i wysokość tonu kilku rodzajów szumów, żaden z jego pierwotnych intonarumori nie przetrwał II wojny światowej.

W latach 1941–1942 Russolo zaczął znowu malować, w nowym stylu, zdefiniowanym jako „klasyczny modernizm”.

Zmarł w Cerro di Laveno (prowincji Varese) w 1947.

Aby uczcić pamięć o futuryście i kompozytorze, fundacja The Russolo-Pratella organizuje we Włoszech coroczny konkurs muzyki elektro-akustycznej. Nagroda Electeo-Acoustic jest jedną z najbardziej prestiżowych w dziedzinie muzyki elektro-akustycznej.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Plastyczny obraz poruszającej się kobiety (1911)
  • Autoportret (1912)
  • Samochód wyścigowy (1913)
  • Przenikanie się: domy + światło+ niebo (1913)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons