Luis Lobo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Luis Lobo
Państwo  Argentyna
Miejsce zamieszkania Buenos Aires
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1970
Buenos Aires
Wzrost 180 cm
Masa ciała 76 kg
Gra praworęczna
Zakończenie kariery 2003
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 167 (7 października 1991)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 12
Najwyżej w rankingu 12 (21 lipca 1997)
Australian Open QF (1998)
Roland Garros 3R (1996)
Wimbledon 2R (2992)
US Open QF (1996, 1998)
Dorobek medalowy

Luis Lobo (ur. 9 listopada 1970 w Buenos Aires) – argentyński tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa oraz Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym.

Jako singlista Argentyńczyk nie odnosił większych sukcesów. Najlepszym jego wynikiem jest finał zawodów kategorii ATP Challenger Tour w brazylijskim Lins, gdzie w finale przegrał z Wenezuelczykiem Nicolásem Pereirą. Najwyżej w klasyfikacji singlistów był na 167. miejscu w październiku 1991 roku.

W rozgrywkach deblowych Lobo odniósł dwanaście turniejowych zwycięstw z cyklu ATP World Tour, głównie tworząc parę z Hiszpanem Javierem Sánchezem. Ponadto Argentyńczyk był w ośmiu finałach zawodów ATP World Tour. W zestawieniu deblistów najwyżej był na 12. pozycji w lipcu 1997 roku.

W maju 1998 roku Lobo doszedł do finału wielkoszlemowego Rolanda Garrosa w grze mieszanej. Partnerką deblową Argentyńczyka była Serena Williams, a w pojedynku finałowym przegrali z parą Venus Williams i Justin Gimelstob 4:6, 4:6.

W latach 1995-1998 i 2001 Lobo reprezentował Argentynę w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres dla zespołu dwanaście meczów; w singlu przegrał jeden pojedynek, natomiast w deblu odniósł osiem zwycięstw i trzy porażki.

W roku 2003 Lobo zakończył karierę tenisową, w trakcie której jego zarobki sięgnęły blisko miliona dolarów. Od tego czasu zajął się pracą trenerską; współpracował z Carlosem Moyą oraz Juanem Mónaco.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (12)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1994 Grecja Ateny Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
5:7, 6:1, 6:4
2. 1995 Szwajcaria Gstaad Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Francja Arnaud Boetsch
Szwajcaria Marc Rosset
6:7, 7:6, 7:6
3. 1995 Chorwacja Umag Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Szwecja David Ekerot
Węgry László Markovits
6:4, 6:0
4. 1996 Hiszpania Barcelona Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:1, 6:3
5. 1996 Chorwacja Umag Ceglana Argentyna Pablo Albano Łotwa Ģirts Dzelde
Austria Udo Plamberger
6:4, 6:1
6. 1997 Australia Sydney Twarda Hiszpania Javier Sánchez Holandia Paul Haarhuis
Holandia Jan Siemerink
6:4, 6:7, 6:3
7. 1997 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Hiszpania Javier Sánchez Szwecja Jonas Björkman
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:3, 6:3
8. 1997 Niemcy Hamburg Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:3, 7:6
9. 1997 Rumunia Bukareszt Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Holandia Hendrik Jan Davids
Argentyna Daniel Orsanic
7:5, 7:5
10. 1997 Kolumbia Bogota Ceglana Brazylia Fernando Meligeni Maroko Karim al-Alami
Wenezuela Maurice Ruah
6:1, 6:3
11. 2001 Austria Kitzbühel Ceglana Hiszpania Àlex Corretja Szwecja Simon Aspelin
Australia Andrew Kratzmann
6:1, 6:4
12. 2002 Włochy Palermo Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Czechy František Čermák
Czechy Leoš Friedl
6:4, 4:6, 6:2

Finalista (8)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1995 Nowa Zelandia Auckland Twarda Hiszpania Javier Sánchez Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
4:6, 3:6
2. 1995 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Hiszpania Javier Sánchez Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
6:4, 3:6, 4:6
3. 1995 Monako Monte Carlo Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 4:6
4. 1995 Niemcy Monachium Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
3:6, 4:6
5. 1996 Czechy Praga Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
3:6, 7:6, 3:6
6. 2001 Holandia Amsterdam Ceglana Hiszpania Àlex Corretja Holandia Paul Haarhuis
Holandia Sjeng Schalken
4:6, 2:6
7. 2002 Chile Viña del Mar Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Argentyna Gastón Etlis
Argentyna Martín Rodríguez
3:6, 4:6
8. 2002 Maroko Casablanca Ceglana Argentyna Martín García Australia Stephen Huss
Republika Południowej Afryki Myles Wakefield
4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]