Luis Lobo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luis Lobo
Państwo  Argentyna
Miejsce zamieszkania Buenos Aires
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1970
Buenos Aires
Wzrost 180 cm
Masa ciała 76 kg
Gra praworęczna
Zakończenie kariery 2003
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 167 (7 października 1991)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 12
Najwyżej w rankingu 12 (21 lipca 1997)
Australian Open QF (1998)
Roland Garros 3R (1996)
Wimbledon 2R (2992)
US Open QF (1996, 1998)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Argentyna
Igrzyska panamerykańskie
Złoto
Mar del Plata 1995 gra podwójna

Luis Lobo (ur. 9 listopada 1970 w Buenos Aires) – argentyński tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa oraz Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym.

Jako singlista Argentyńczyk nie odnosił większych sukcesów. Najlepszym jego wynikiem jest finał zawodów kategorii ATP Challenger Tour w brazylijskim Lins, gdzie w finale przegrał z Wenezuelczykiem Nicolásem Pereirą. Najwyżej w klasyfikacji singlistów był na 167. miejscu w październiku 1991 roku.

W rozgrywkach deblowych Lobo odniósł dwanaście turniejowych zwycięstw z cyklu ATP World Tour, głównie tworząc parę z Hiszpanem Javierem Sánchezem. Ponadto Argentyńczyk był w ośmiu finałach zawodów ATP World Tour. W zestawieniu deblistów najwyżej był na 12. pozycji w lipcu 1997 roku.

W maju 1998 roku Lobo doszedł do finału wielkoszlemowego Rolanda Garrosa w grze mieszanej. Partnerką deblową Argentyńczyka była Serena Williams, a w pojedynku finałowym przegrali z parą Venus Williams i Justin Gimelstob 4:6, 4:6.

W latach 1995-1998 i 2001 Lobo reprezentował Argentynę w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres dla zespołu dwanaście meczów; w singlu przegrał jeden pojedynek, natomiast w deblu odniósł osiem zwycięstw i trzy porażki.

W roku 2003 Lobo zakończył karierę tenisową, w trakcie której jego zarobki sięgnęły blisko miliona dolarów. Od tego czasu zajął się pracą trenerską; współpracował z Carlosem Moyą oraz Juanem Mónaco.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (12)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1994 Grecja Ateny Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
5:7, 6:1, 6:4
2. 1995 Szwajcaria Gstaad Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Francja Arnaud Boetsch
Szwajcaria Marc Rosset
6:7, 7:6, 7:6
3. 1995 Chorwacja Umag Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Szwecja David Ekerot
Węgry László Markovits
6:4, 6:0
4. 1996 Hiszpania Barcelona Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:1, 6:3
5. 1996 Chorwacja Umag Ceglana Argentyna Pablo Albano Łotwa Ģirts Dzelde
Austria Udo Plamberger
6:4, 6:1
6. 1997 Australia Sydney Twarda Hiszpania Javier Sánchez Holandia Paul Haarhuis
Holandia Jan Siemerink
6:4, 6:7, 6:3
7. 1997 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Hiszpania Javier Sánchez Szwecja Jonas Björkman
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:3, 6:3
8. 1997 Niemcy Hamburg Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:3, 7:6
9. 1997 Rumunia Bukareszt Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Holandia Hendrik Jan Davids
Argentyna Daniel Orsanic
7:5, 7:5
10. 1997 Kolumbia Bogota Ceglana Brazylia Fernando Meligeni Maroko Karim al-Alami
Wenezuela Maurice Ruah
6:1, 6:3
11. 2001 Austria Kitzbühel Ceglana Hiszpania Àlex Corretja Szwecja Simon Aspelin
Australia Andrew Kratzmann
6:1, 6:4
12. 2002 Włochy Palermo Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Czechy František Čermák
Czechy Leoš Friedl
6:4, 4:6, 6:2

Finalista (8)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1995 Nowa Zelandia Auckland Twarda Hiszpania Javier Sánchez Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
4:6, 3:6
2. 1995 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Hiszpania Javier Sánchez Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
6:4, 3:6, 4:6
3. 1995 Monako Monte Carlo Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 4:6
4. 1995 Niemcy Monachium Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
3:6, 4:6
5. 1996 Czechy Praga Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
3:6, 7:6, 3:6
6. 2001 Holandia Amsterdam Ceglana Hiszpania Àlex Corretja Holandia Paul Haarhuis
Holandia Sjeng Schalken
4:6, 2:6
7. 2002 Chile Viña del Mar Ceglana Argentyna Lucas Arnold Ker Argentyna Gastón Etlis
Argentyna Martín Rodríguez
3:6, 4:6
8. 2002 Maroko Casablanca Ceglana Argentyna Martín García Australia Stephen Huss
Republika Południowej Afryki Myles Wakefield
4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]