Luiza Belgijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luiza Belgijska

Luiza Koburg, właśc. Louise-Marie Amélie de Saxe-Cobourg-et-Gotha, Princesse de Belgique (ur. 18 lutego 1858 w Brukseli, zm. 1 marca 1924 w Wiesbaden) – księżniczka belgijska, księżna Sachsen-Coburg-Gotha, najstarsza córka Leopolda II, króla Belgów i królowej Marii Henrietty. Siostra Leopolda, Stefanii Klotyldy i Klementyny.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

W 1875 roku, w wieku siedemnastu lat, poślubiła swojego kuzyna Filipa Sachsen-Coburg-Gotha, syna Augusta Sachsen-Coburg-Gotha i Klementyny Orleańskiej. Z małżeństwa tego miała dwójkę dzieci:

  • Leopolda Klemensa Filipa Augusta Marię Sachsen-Coburg-Gotha (ur. 19 lipca 1878 – zm. 27 kwietnia 1916 w Wiedniu)
  • Dorotę Marię Henriettę Augustę Luizę Sachsen-Coburg-Gotha (ur. 30 kwietnia 1881 w Wiedniu – zm. 21 stycznia 1967), późniejszą żonę Ernsta Günthera, księcia Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg.

Romans z Mattachichem[edytuj | edytuj kod]

Pobyt i wystawne życie na dworze austriackim, gdzie mieszkała księżna, przyczynił się do jej kłopotów finansowych. W 1897 roku zainteresowała się chorwackim arystokratą, hrabim Gezą Mattachichem, wkrótce znajomość przekształciła się w romans. Zdradzony mąż zawiązał spisek, doprowadził do uwięzienia hrabiego (skazano go za oszustwo), natomiast Luiza została umieszczona w klinice psychiatrycznej w Döbling, później w Lindenhofie, koło Drezna. Po siedmiu latach, z pomocą Mattachicha (który tymczasem został uniewinniony i wypuszczony z więzienia) uciekła ze szpitala. W 1906 roku rozwiodła się z Filipem, ale Gezy Mattachicha nigdy nie poślubiła.

Kłopoty finansowe[edytuj | edytuj kod]

Zadłużonej księżnej nie udało się porozumieć z ojcem w sprawach finansowych. Po jego śmierci w 1909 roku otrzymała spadek, który wydała na spłatę długów. Odseparowana od ponownie uwięzionego Mattachicha, mieszkała w Austrii lub Niemczech, pozbawiona środków do życia. W swoich zapiskach odnotowała: Nie wiedziałam, gdzie będę spała wieczorem i czy zjem jutro obiad.

W 1910 roku, wraz z siostrami, wytoczyła państwu belgijskiemu serię procesów, które przegrała. Zmarła w biedzie w Wiesbaden. Napisała autobiograficzną książkę Dwory, których upadek widziałam.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ernest Fryderyk
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek Sachsen-Coburg-Saalfeld
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zofia Brunswick-Wolfenbüttel
 
 
 
 
 
 
 
Leopold I Koburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Henryk XXIV Reuss-Ebersdorf
 
 
 
 
 
 
 
Augusta Reuss-Ebersdorf
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karolina Erbach-Schönberg
 
 
 
 
 
 
 
Leopold II Koburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Filip Józef Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Filip
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Maria de Penthièvre
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Maria Orleańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand I Burbon
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amelia Burbon-Sycylijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Luiza Belgijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
Leopold II Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Józef Antoni Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol III Hiszpański
 
 
 
 
 
 
 
Maria Ludwika Burbon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Amalia Wettyn
 
 
 
 
 
 
 
Maria Henrietta Austriaczka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk Eugeniusz Wirtemberski
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Wirtemberski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyka Dorota Zofia Brandenburg-Schwedt
 
 
 
 
 
 
 
Maria Dorota Wirtemberska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol Krystian Nassau-Weilburg
 
 
 
 
 
 
 
Henrietta Nassau-Weilburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karolina Orange-Nassau
 
 
 
 
 
 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]