Luiza Julianna Orańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luiza Juliana Orańska
Luiza Juliana jako dziecko

Luiza Juliana Orańska (ur. 31 marca 1576 w Delft; zm. 15 marca 1644 w Królewcu) – księżniczka orańska, żona palatyna reńskiego.

Luiza Julianna była najstarszą córką Wilhelma I Orańskiego i jego trzeciej żony Charlotty de Bourbon. Po zamordowaniu ojca jej wychowaniem zajęła się macocha Louise de Coligny.

23 czerwca 1593 poślubiła w Dillenburgu palatyna reńskiego Fryderyka IV. Miała ośmioro dzieci:

Po śmierci męża została wraz z księciem Janem von Pfalz-Zweibrücken-Veldenz ich opiekunką.

W 1619 odradzała synowi Fryderykowi V przyjęcie czeskiej korony. Po jego klęsce wojska cesarskie zajęły Palatynat, a Luiza Julianna wraz z resztą rodziny musiała uciekać. Zamieszkała początkowo u księcia wirtemberskiego Jana Fryderyka . Ten jednak bojąc się gniewu cesarza polecił jej wyjechać ze swojego państwa. Luiza Julianna zamieszkała u swojej córki Elżbiety w Berlinie. W 1638 rodzina elektora brandenburskiego musiała przenieść się do Królewca. Wraz z nią podążyła Luiza Julianna.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Karl Kollnig, Die Kurfürsten von der Pfalz, 1993.