Lukáš Dlouhý
| Lukáš Dlouhý | |
 |
|
| Państwo |  Czechy |
| Miejsce zamieszkania | Monte Carlo |
| Data i miejsce urodzenia | 9 kwietnia 1983 Písek |
| Wzrost | 185 cm |
| Masa ciała | 88 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 2001 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Martin Stepanek |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 73 (3 kwietnia 2006) |
| Australian Open | 2R (2007) |
| Roland Garros | 3R (2006) |
| Wimbledon | 2R (2006) |
| US Open | 1R (2006) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 10 |
| Najwyżej w rankingu | 5 (22 czerwca 2009) |
| Australian Open | SF (2009) |
| Roland Garros | W (2009) |
| Wimbledon | SF (2008) |
| US Open | W (2009) |
Lukáš Dlouhý (ur. 9 kwietnia 1983 w Písku) - tenisista czeski, specjalista gry podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, mistrz wielkoszlemowego French Open i US Open w deblu.
Lukáš Dlouhý jest zawodnikiem praworęcznym. Treningi tenisowe rozpoczął w wieku 5 lat, jeszcze jako nastolatek łącząc je z hokejowymi. W 2001 roku przyjął status zawodowy.
W rozgrywkach singlowych pierwszy sukces odniósł w roku 2002 wygrywając turniej rangi ITF Futures w Czechach (futures F6). Pierwsze singlowe zwycięstwo w rozgrywkach z serii ATP Challenger Tour odniósł w roku 2005 w Ostrawie, a drugie w Trani. Kolejną wygraną kategorii ATP Challenger Tour odniósł we Wrocławiu w roku 2006, a czwarte i zarazem ostatnie w 2008 roku w Bronx.
W grze podwójnej pierwszy finał turnieju rangi ATP World Tour osiągnął w sezonie 2006 w Walencji (razem z Pavelem Víznerem), natomiast swoje pierwsze zwycięstwo odniósł tegoż samego roku w Costa do Sauipe, a drugie w Estoril (oba turnieje rozegrał z Víznerem). Kolejny sezon, 2007, przyniósł Czechowi dwa deblowe tytuły, w Costa do Sauipe (z Víznerem) i Umagu (z Michalem Mertiňákiem). Ponadto w 2007 roku grał w trzech finałach, w tym w dwóch wielkoszlemowych, French Open i US Open (oba z Víznerem). W 2008 roku zaczął regularnie grać z Leanderem Paesem i razem odnieśli zwycięstwo w Bangkoku. Grali również w finałach rozgrywek w Halle, US Open oraz Tokio. Podczas sezonu 2009 wygrał dwa turnieje, będące rangi wielkoszlemowej, French Open i US Open oraz był w finale imprezy w Rotterdamie. W roku 2010 osiągnął na początku sezonu dwa finały, najpierw w Brisbane, a potem w Dubaju. W marcu tegoż roku wygrał razem z Paesem rozgrywki ATP World Tour Masters 1000 w Miami. Na początku czerwca osiągnął z Paesem finał French Open, jednak pojedynek finałowy przegrali z deblem Daniel Nestor-Nenad Zimonjić. Piąty w sezonie finał zaliczył w czerwcu na trawiastych kortach w 's-Hertogenbosch. Razem z Paesem przegrali jednak w finale z parą nr 4. turnieju Robert Lindstedt-Horia Tecău. Dziewiąty deblowy tytuł Dlouhý wywalczył w styczniu 2011 roku w Brisbane w parze z Paulem Hanleyem, po zwycięstwie w finale nad Lindstedtem i Tecău. Tydzień później zwyciężyli w Sydney, pokonując w finale liderów światowego rankingu, parę Bob Bryan-Mike Bryan. We wrześniu 2011 roku Czech osiągnął w parze z Marcelo Melo finał w Metz.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w kwietniu 2006 roku na 73. miejscu, a w zestawieniu deblistów w czerwcu 2009 roku zajmował 5. pozycję.
W grze mieszanej w roku 2010 doszedł razem z Jekatieriną Makarową do finału Australian Open. Mecz o zwycięstwo w turnieju przegrali 5:7, 3:6 z parą Cara Black-Leander Paes.
W 2006roku zadebiutował w reprezentacji Czech w Pucharze Davisa. W tym samym roku przyczynił się do awansu zespołu do 'grupy światowej" w której gra 16. najlepszych męskich reprezentacji. Największym sukcesem Czecha jest awans z zespołem do finału rozgrywek z 2009 roku, gdzie w finale reprezentacja Czech zmierzyła się z Hiszpanią. Rezultat konfrontacji to 5:0 dla Hiszpanów, którzy po raz drugi z rzędu wywalczyli trofeum. Dlouhý rozegrał singlowy mecz z Davidem Ferrerem zakończony wynikiem 6:4, 6:2 dla Hiszpana.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals |
| ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 |
| ATP International Series / ATP World Tour 250 |
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (10) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2006 |  Costa do Sauipe |
Ceglana | Pavel Vízner |
 Mariusz Fyrstenberg Marcin Matkowski |
6:1, 4:6, 10-3 |
| 2. | 2006 |  Estoril |
Ceglana | Pavel Vízner |
 Lucas Arnold Ker Leoš Friedl |
6:3, 6:1 |
| 3. | 2007 | Costa do Sauipe |
Ceglana | Pavel Vízner |
 Albert Montañés Rubén Ramírez Hidalgo |
6:2, 7:6 |
| 4. | 2007 |  Umag |
Ceglana |  Michal Mertiňák |
Jaroslav Levinský David Škoch |
6:1, 6:1 |
| 5. | 2008 |  Bangkok |
Twarda (hala) |  Leander Paes |
 Scott Lipsky David Martin |
6:4, 7:6 |
| 6. | 2009 |  French Open |
Ceglana | Leander Paes |
 Wesley Moodie Dick Norman |
3:6, 6:3, 6:2 |
| 7. | 2009 | US Open |
Twarda | Leander Paes |
Mahesh Bhupathi Mark Knowles |
3:6, 6:3, 6:2 |
| 8. | 2010 | Miami |
Twarda | Leander Paes |
Mahesh Bhupathi Maks Mirny |
6:2, 7:5 |
| 9. | 2011 |  Brisbane |
Twarda | Paul Hanley |
 Robert Lindstedt Horia Tecău |
6:4, krecz |
| 10. | 2011 | Sydney |
Twarda | Paul Hanley |
Bob Bryan Mike Bryan |
6:7(6), 6:3, 10-5 |
Finalista (14) [edytuj]
- 2006 Walencja (z Víznerem)
- 2007 Acapulco, Frech Open, US Open (wszystkie z Víznerem)
- 2008 Halle, US Open, Tokio (wszystkie z Paesem)
- 2009 Rotterdam (z Paesem)
- 2010 Brisbane, Dubaj, French Open, 's-Hertogenbosch (wszystkie z Paesem)
- 2011 Metz (z Melo)
- 2013 Bukareszt (z Oliverem Marachem)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Lukáš Dlouhý sylwetka na stronie ATP World Tour (ang.)
- Lukáš Dlouhý sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.)
- Sylwetka na stronie ITF (ang.)
