Lukrecja (roślina)
| Lukrecja | |
|---|---|
 Glycyrrhiza glabraL.
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Rodzaj | lukrecja |
| Nazwa systematyczna | |
| Glycyrrhiza L. Sp. Pl. 741. 1 Mai 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Lukrecja (Glycyrrhiza L.) – rodzaj bylin z rodziny bobowatych, występujących w południowej Europie i Azji. Gatunkiem typowym jest Lukrecja gładka[2]. Lukrecja jest jedną z najstarszych roślin znanych człowiekowi i stosowanych w lecznictwie[3]. Szeroko stosowana w kulturze Zachodniej jak i Wschodniej, w starożytnym Egipcie, Rzymie, Grecji, Chinach oraz w średniowiecznej Europie. Z powodzeniem stosowana do teraz w ziołolecznictwie, przemyśle kosmetycznym i spożywczym.
[edytuj] Systematyka
- Synonimy[2]
Liquiritia Medikus (syn. taksonomiczny)
- Pozycja wg APweb (2001...) – aktualizowany system APG II
Jeden z rodzajów podrodziny bobowatych właściwych Faboideae w rzędzie bobowatych Fabaceae s.l.[1]. W obrębie podrodziny należy do plemienia Galegeae, podplemienia Glycyrrhizinae[4].
- Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa różowe (Rosidae Takht.), nadrząd Fabanae R. Dahlgren ex Reveal, rząd bobowce (Fabales Bromhead), rodzina bobowate (Fabaceae Lindl.), rodzaj lukrecja (Glycyrrhiza L.)[5].
- Gatunki (wybór)
- lukrecja chińska (Glycyrrhiza uralensis)
- lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra L.)
[edytuj] Zastosowanie
Surowcem zielarskim jest korzeń wraz z odłogami (Radix Glycyrrhizae zwany także Radix Liquiritiae[6]). Glicyryzyna, czyli jeden ze składników aktywnych rośliny, posiada silne własności wiązania wody w skórze. Dodatkowo lukrecja posiada działanie antyalergiczne, immunostymulujące, przeciwłojotokowe, wykrztuśne, antyzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, moczopędne, antyobrzękowe, redukujące zaczerwienienia, antyoksydacyjne i łagodzące. Nieznacznie podnosi również ciśnienie krwi.
Lukrecja ma też szerokie zastosowanie w kosmetyce - jako jeden ze składników szamponów, kremów, toników czy żelów. Polecana także jako środek wspomagający leczenie zmian atopowych skóry oraz łuszczycy[7].
Jako środek spożywczy lukrecja stosowana jest głównie w krajach skandynawskich w przemyśle cukierniczym. Cukierki produkowane z lukrecji mają charakterystyczną, ciemną lub nawet czarną barwę. Lukrecja jest również składnikiem włoskiego likieru sambuca[8]. Smak lukrecji przypomina anyż zatem aromaty zbliżone do likieru sambuca można znaleźć także w tureckiej raki, w greckiej ouzo[9] lub francuskim pastisie.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ 2,0 2,1 Index Nominum Genericorum. [dostęp 09-01-2008].
- ↑ http://www.doz.pl/czytelnia/a1317-Lukrecja_-_slodkie_ziolo. [dostęp 03-04-2010].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
- ↑ Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Glycyrrhiza (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 06-01-2009].
- ↑ http://www.prometeusze.pl/lukrecja_gladka.php [dostęp 03-04-2010]
- ↑ Lukrecja - słodkie zioło - Dbam o Zdrowie
- ↑ Dania pachnąca lukrecją | Aktualności Dania, Informacje Dania, Wydarzenia Dania
- ↑ Historia i pochodzenie ouzo - Ouzo - alkohol rodem z Grecji - Alkohole, drinki kompendium wiedzy - Open-bar.pl
