Lustrzanka dwuobiektywowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lustrzanka Start-B

Lustrzanka dwuobiektywowa (ang. TLR, Twin Lens Reflex Camera) – dwuobiektywowy, matówkowy, aparat fotograficzny charakteryzujący się zwartą i sztywną konstrukcją.

Górny obiektyw z lustrem i matówką służy do celowania a dolny do robienia zdjęć. Obiektywy najczęściej są identyczne, ale górny nie ma migawki i z reguły przysłony. Funkcjonalnie zbliżony jest do lustrzanki jednoobiektywowej, ale oddzielenie części zdjęciowej od części celowniczej daje prostszą i mniej zawodną konstrukcję (odpada problem synchronizacji migawki z ruchomym lustrem). Zastosowanie dwóch obiektywów podraża aparat i utrudnia stosowanie obiektywów wymiennych. Budowane są najczęściej na format 6 × 6 cm i mają obiektywy o jednakowej ogniskowej. Ciekawym wyjątkiem był produkowany przed II wojną światową luksusowy aparat Contaflex na film małoobrazkowy formatu 24 × 36 mm. Dla ułatwienia celowania miał większą matówkę o rozmiarze 42 × 58 mm. Dla zapewnienia zgodności obrazu w celowniku i fotografowanego górny obiektyw posiadał ogniskową 80 mm, a dolny 50 mm. Zastosowanie obiektywów o różnych ogniskowych dawało doskonały obraz na matówce ale za wysoką cenę. Do lustrzanek dwuobiektywowych nie zalicza się aparatów z celownikiem matówkowym.

Udoskonalenie konstrukcji lustrzanki jednoobiektywowej spowodowało zanik produkcji lustrzanek dwuobiektywowych.

W Polsce produkowana była rodzina aparatów Start.

Pierwsze lustrzanki dwuobiektywowe nie zyskały popularności. Były to: Simplex z 1892 na płyty formatu 9 × 12 cm i Simplex Rollkamera z 1893 na film zwijany.

Pierwszą lustrzanką dwuobiektywową, która zyskała popularność był Rolleiflex (6 × 6 cm) powstały w roku 1928.