Lyd2
| Lyd2 | |
 Lyd2-69 |
|
| Producent |  FAUR Bukareszt |
| Lata budowy | 1973-1983 |
| Układ osi | C |
| Masa służbowa | 24 000 kg |
| Długość ze zderzakami | 7100 mm |
| Szerokość | 2200 mm |
| Wysokość | 3250 mm |
| Rozstaw osi skrajnych | 2400 mm |
| Średnica kół | 1000 mm |
| Zapas paliwa | 530 l |
| Typ silnika spalinowego | Maybach MB83B |
| Moc znamionowa | 350 KM (257 kW) |
| Rodzaj przekładni | hydrauliczna |
| Prędkość konstrukcyjna | 25 km/h |
| Nacisk osi na szyny | 7 t |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Portal  Kolej |
|
Lyd2 (oznaczenie fabryczne L30H) – wąskotorowa lokomotywa spalinowa produkowana w latach 1973-1983 przez rumuńskie zakłady 23 August w Bukareszcie, głównie na eksport - do Egiptu (ok. 60 sztuk, począwszy od 1973), Polski (ok. 80 sztuk, w latach 1977-1982) i Albanii (3 sztuki, w roku 1981). Dostawy dla kolei w Rumunii to 4 sztuki, wyprodukowane w latach 1982-1983. Budowana w wersjach na tor szerokości 600 mm, 750 mm, 785 mm, 1000 mm.[1]
Spis treści |
Opis[edytuj]
Lokomotywa Lyd2 ma układ osi C i napęd wiązarowy. Pudło lokomotywy składa się z przedziału maszynowego i kabiny sterowniczej z tyłu lokomotywy. Napęd stanowi silnik wysokoprężny MB83B o mocy 350 KM (257 kW). Przeniesienie napędu następuje za pomocą przekładni hydraulicznej TH5R-V6. Przekładnia ta reaguje samoczynnie na zmiany prędkości, w zależności od obciążenia[2]. Dalej napęd przenoszony jest na przekładnię główną i nawrotnik, sterowany elektropneumatycznie z pulpitu sterującego, a następnie za pośrednictwem ślepego wału i wiązarów, na koła wszystkich trzech osi. Lokomotywa posiada instalację sprężonego powietrza z dwustopniową sprężarką tłokową do układu hamulcowego lokomotywy i pociągu oraz do sterowania pneumatycznego. Kabina ma dwa stanowiska sterujące, dla obu kierunków jazdy[2].
Dane[edytuj]
- Silnik MB83B: wysokoprężny czterosuwowy sześciocylindrowy rzędowy, o mocy 350 KM (257 kW) przy 1500 obr/min, średnica cylindra 175 mm, skok tłoka 205 mm[2]
Użycie w Polsce[edytuj]
Po polskich torach jeździło 75 tych lokomotyw, kupowane od 1977 roku[3]. Większość używana była na kolejach przemysłowych (rozstaw toru 750-785 mm, sporadycznie 600 i 1000 mm[4]), 24 na PKP (rozstaw toru głównie 600 mm, trzy na tor 750 mm) i 7 na Bieszczadzkiej Kolejce Leśnej (750 mm)[3]. Po 1990 roku, w zmienionych warunkach ekonomicznych, około połowa została złomowana, niewielka część pozostaje sprawna do chwili obecnej (2012). Kilkanaście sztuk zostało sprzedanych z Polski za granicę, do Niemiec, Wielkiej Brytanii, Czech i Saint Kitts.
Zobacz też[edytuj]
Linki zewnętrzne[edytuj]
Przypisy
- ↑ P. Korcz, Wąskotorowa lokomotywa spalinowa serii Lyd2, „Świat kolei”, 1/2009, s. 36-43.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 S. Więckowski (op.cit.)
- ↑ 3,0 3,1 Na podst. Paweł Cieślar, Zestawienie egzemplarzy dla typu Lyd2 (L30H) w serwisie Tabor wąskotorowy w Polsce, dostęp [4-12-2009]
- ↑ 6 sztuk Cementowni Odra Opole - Paweł Cieślar, Zestawienie egzemplarzy dla typu Lyd2 (L30H)
Bibliografia[edytuj]
- Stefan Więckowski, Współczesny tabor kolejek wąskotorowych w Młody Technik 6/1987, s.44
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
