Lýkeion
Lýkeion, lykejon, likejon (gr. Λύκειον) – szkoła filozoficzna (przy czym przez filozofię rozumiano wtedy ogół racjonalnej wiedzy) założona przez ucznia Platona – Arystotelesa w IV wieku p.n.e.
Od V w. p.n.e. nad Ilissosem przy świątyni Apollina Likejosa (Apollina Wilkobójcy[1]) na wschodnich obrzeżach Aten istniał gimnazjon (gymnásion) – w ogrodach zwanych Lykejonem od imienia patronującego świątyni boga. Przy gimnazjonie tym Arystoteles założył własną szkołę. Powstała ona prawdopodobnie na skutek konfliktów o objęcie kierownictwa Akademii (zob. Speuzyp) w 355 p.n.e., gdy Arystoteles powrócił do Aten. Szkołę nazywano też perypatetycką, od mającego tam panować zwyczaju przechadzania się w czasie wykładów.
Arystoteles uczynił ją instytutem zespołowych i planowych badań naukowych w dziedzinie humanistyki i przyrodoznawstwa. Do przedstawicieli szkoły należą m.in. Teofrast z Eresos (jej drugi kierownik), Eudemos, Arystoksenos i Dikajarch. Liceum zawsze miało inny profil niż Akademia – koncentrowano się w niej na naukach szczegółowych, nie na dedukcyjnych. Od łacińskiej formy słowa (licaeum) pochodzi współczesne słowo „liceum” (zob. liceum ogólnokształcące).
Lista scholarchów Lykejonu [edytuj]
Tak wykaz scholarchów, jak i okresy sprawowania scholarchatu przedstawione w tej liście mają charakter przybliżony lub są przypuszczeniami.
- Arystoteles – 343–322 p.n.e.
- Teofrast z Eresos – 322–287
- Straton z Lampsaku – 287–269
- Likon z Troady – 269–226
- Ariston z Keos – od 226
- Kritolaos z Faselis – 156
- Diodor z Tyru – 110
- Erymneus – 110
- Andronikos z Rodos – 70
- Kratipp z Pergamonu – 45
- Ksenarchos z Seleucji – 20 p.n.e.
- Menefylos (?) – 85 n.e.
- Apasios z Afrodyzji (?) – 120
- Herminos (?) – 160
- Aleksander z Damaszku – 170
- Arystokles z Messany (?) – 170
- Sosygenes (?) – 170
- Aleksander z Afrodyzji – 198–211
- Ammoniusz – 230
- Ptolemeusz
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ Jan Tokarski (red.): Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985. ISBN 83-01-00521-1.