Lytton Strachey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lytton Strachey i Dora Carrington

Giles Lytton Strachey (ur. 1 marca 1880, zm. 21 stycznia 1932) – angielski pisarz i krytyk. Zdobył sławę dzięki nowej formie biografistyki w której psychologiczny wgląd i sympatia są połączone z lekceważeniem i kpiną.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Strachey urodził się w Londynie, Jego rodzicami byli (Jane) Strachey, wiodąca działaczka sufrażystek i Sir Richarda Stracheya, generała broni (ang. Lieutenant General) brytyjskich zbrojnych sił kolonialnych. Był 11 z 13 dzieci, 10 wśród tych, które dożyły wieku dorosłego, włączając jego siostrę Dorothy Strachey. Od 1899 do 1905, studiował w Trinity College, Cambridge. Jego członkostwo w Towarzystwie "Apostołów" w Cambridge sprawiło, że zaprzyjaźnił się z ludźmi pokroju filozofa G.E. Moore'a, Johna Maynarda Keynes'a i Leonarda Woolfa; przyjaźnił się także z osobami spoza "Apostołów" – Thobym Stephenem i Clive'em Bellem, i oni, razem z siostrami Vanessą i Virginią Stephen (później Woolf) ostatecznie utworzyli Grupę Bloomsbury. Od 1904 do 1914 recenzował książki i przeglądy dramatów dla magazynu "The Spectator", publikował poezję, i napisał ważną książkę dla krytyki literatury, "Landmarks in French Literature" (1912). Podczas I wojny światowej, był obdżektorem, i spędzał dużo czasu z ludźmi o podobnych poglądach, jak Lady Ottoline Morrell i członkami Grupy Bloomsbury. Jego pierwszy wielki sukces i najbardziej znane osiągnięcie to "Eminent Victorians" (1918), kolekcja czterech krótkich biografii wiktoriańskich bohaterów. Z humorem, zaprezentował ich wady i to, co uważał za hipokryzję wiktoriańskiej moralności. W tym samym stylu napisał "Queen Victoria" (1921). Umarł na (wtedy niezdiagnozowanego) raka żołądka w wieku 51 lat w swojej posiadłości na wsi, Ham Spray House, at Ham w Wiltshire.

Mimo że Strachey mówił otwarcie o swoim homoseksualizmie z przyjaciółmi z Bloomsbury (był nawet związany z Johnem Maynardem Keynesem, który także należał do Grupy Bloomsbury)[1], nie był to szeroko znany fakt do czasu publikacji w latach 1967-1968 biografii autorstwa Michaela Holroyda. Jego niezwykły związek z malarką Dorą Carrington (ona była w nim zakochana, lecz Strachey był zainteresowany jej mężem, Ralphem Partridgem, jak i innymi młodymi mężczyznami) stał się tematem filmu "Carrington" (1995). Kuplet z tego okresu tak opisuje ich związek: "Lytton Strachey to gej, Dora biseksualistka/Życie jest dziwne, gdy jesteś intelektualistą" ("Lytton Strachey was gay, Dora was bisexual/Life is strange when you're an intellectual.") Jonathan Pryce wygrał Best Actor na festiwalu w Cannes za jego kreację Strachey'a.

Listy Stracheya, edytowane przez Paula Levy'ego, zostały opublikowane w 2005. Odkrywają, że, zgodnie z ówczesną obyczajowością, jego zamiłowanie ograniczało się do młodzieńców. Jego pierwszą miłością był młody artysta Duncan Grant, i później jego listy ukazują jego zachwyt młodością: "Dziewczęca ekstaza kontrastuje z odrazą i rozczarowaniem jak czarowni chłopcy pojawiający się na tych stronach (rzęsy długie na stopę i rozmarzony wyraz twarzy) dorastają, rozrastają się, zapuszczają brody i statkują się, żeniąc się lub sypiając z kobietami". ("Girlish rapture alternates with disgust and disillusionment as the ravishing boys who troop through these pages ("eyelashes a foot long and a dream of a face") regularly grow up, broaden out, sprout beards and settle down to marry and/or sleep with women.") [1]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Landmarks in French Literature (1912)
  • Eminent Victorians: Cardinal Manning, Florence Nightingale, Dr. Arnold, General Gordon (1918)
  • Queen Victoria (1921)
  • Books and Characters (1922)
  • Elizabeth and Essex: A Tragic History (1928)
  • Portraits in Miniature and Other Essays (1931)
  • Characters and Commentaries (ed. James Strachey, 1933)
  • Spectatorial Essays (ed. James Strachey, 1964)
  • Ermyntrude and Esmeralda (1969)
  • Lytton Strachey by Himself: A Self Portrait (ed. Michael Holroyd, 1971)
  • The Really Interesting Question and Other Papers (ed. Paul Levy, 1972)
  • The Shorter Strachey (ed. Michael Holroyd and Paul Levy, 1980)
  • The Letters of Lytton Strachey (ed. Paul Levy, 2005) ISBN 0-670-89112-6

Przypisy