Māris Riekstiņš

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Māris Riekstiņš
Maris Riekstins 2005.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1963
Ryga
Łotwa Minister Spraw Zagranicznych
Przynależność polityczna Partia Ludowa
Okres urzędowania od 8 listopada 2007
do 28 kwietnia 2010
Poprzednik Artis Pabriks
Następca Aivis Ronis
Odznaczenia
Komandor Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Krzyż Uznania II klasy (Łotwa) Order Krzyża Ziemi Maryjnej III Klasy (Estonia) Wielki Oficer Narodowego Orderu Zasługi (Francja) Krzyż Oficerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Dama Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Zakonu Maltańskiego Komandor z Gwiazdą Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Komandor Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Wielki Oficer Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Księcia Jarosława Mądrego (Ukraina) Order Zasługi Republiki Włoskiej II Klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Māris Riekstiņš (ur. 8 kwietnia 1963 w Rydze) – łotewski polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych w latach 2007–2010. Ambasador Łotwy przy NATO.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Māris Riekstiņš w latach 1987–1993 studiował prawo na Uniwersytecie Łotewskim w Rydze.

Posiada rozległe doświadczenie dyplomatyczne. Od marca 1992 do kwietnia 2004 w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Łotwy. Pełnił funkcję sekretarza stanu. Wielokrotnie przewodniczył łotewskim delegacjom zagranicznym, m.in. podczas negocjacji w sprawie delimitacji granicy Łotwy z Litwą i Estonią. Brał udział w pracach mających na celu akcesję Łotwy do NATO i WTO.

Po zakończeniu pracy w MSZ, w listopadzie 2004 został łotewskim ambasadorem w USA oraz Meksyku. Po zakończeniu misji dyplomatycznej, w styczniu 2007 stanął na czele Kancelarii Premiera Aigarsa Kalvītisa.

27 kwietnia 2007 Riekstiņš został mianowany przez Partię Ludową oficjalnym kandydatem do urzędu szefa państwa[1]. Jednak ostatecznie wycofał swoją kandydaturę na rzecz wspólnego kandydata całej koalicji rządzącej, Valdisa Zatlersa, który to zwyciężył w wyborze na urząd prezydenta.

8 listopada 2007 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie premiera Aigarsa Kalvītisa i zachował je w gabinetach Ivarsa Godmanisa i Valdisa Dombrovskisa. 17 marca 2010 wraz z pozostałymi członkami gabinetu z ramienia Partii Ludowej podał się do dymisji, pełniąc jednocześnie obowiązki ministra do czasu mianowania nowego szefa resortu w dniu 29 kwietnia 2010. W wyborach w 2010 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia ruchu "O lepszą Łotwę. Został mianowany przez prezydenta Zatlersa ambasadorem Łotwy przy NATO[2]. Zachował członkostwo w Partii Ludowej[3].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]