Mărăşeşti (1986)
| Mărăşeşti (F-111) | |
 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Santierul Militar 2. Mai, Mangalia |
| Położenie stępki | 7 sierpnia 1979 |
| Wodowanie | 4 czerwca 1981 |
 Forţele Navale Române |
|
| Nazwa | „Muntenia” (do maja 1990) „Timișoara” (do sierpnia 1990) „Mărăşeşti” |
| Wejście do służby | 2 sierpnia 1986 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 4754 t (standardowa) 5790 t (pełna) |
| Długość | 144,6 m (całkowita) |
| Szerokość | 14,8 m |
| Zanurzenie | 4,9 m |
| Prędkość | 27 węzłów |
| Zasięg | 2800 Mm/15 w. 1500 Mm/25 w. |
| Załoga | 22 oficerów 72 podoficerów 139 marynarzy |
| Napęd | |
| 4 śruby, 4 silniki wysokoprężne o mocy 6200 kW każdy | |
| Uzbrojenie | |
| 4 × 2 rakiety przeciwokrętowe P-21/20 2 × 2 AK-726 kal. 76,2 mm 4 × 6 AK-630 kal. 30 mm 2 × 12 RBU-6000 2 × 4 Strieła-2M 2 × 3 wyrzutnie torpedowe kal. 533,4 mm |
|
| Wyposażenie lotnicze | |
| 2 x IAR 330 | |
Mărăşeşti (F-111) – rumuńska fregata wybudowana w latach 80. XX wieku.
Spis treści |
Historia [edytuj]
"Mărăşeşti" pierwotnie była niszczycielem rakietowym "Muntenia", który powstał w stoczni marynarki wojennej w Mangalii na wybrzeżu Morza Czarnego. Projekt wstępny jednostki zakładał wybudowanie hybrydy niszczyciela rakietowego i śmigłowcowca, jednak brak doświadczenia w budowaniu tego typu jednostek spowodował zarzucenie tej koncepcji. Cały projekt był dziełem tylko rumuńskich projektantów, bez udziału zagranicznych specjalistów. Wodowanie surowego kadłuba okrętu odbyło się w 1981 roku. W 1985 roku okręt rozpoczął próby morskie a rok później wszedł do służby. Niszczyciel miał bardzo wysokie nadbudówki, wpłynęło to negatywnie na stabilność poprzeczną okrętu, już przy niewielkich stanach morza dochodziło do dużych przechyłów ograniczając efektywność wykorzystywanego uzbrojenia. W konsekwencji w czerwcu 1988 roku jednostka powróciła do stoczni celem dokonania przebudowy, mającej na celu poprawienie charakterystyki statecznościowej. W sierpniu 1992 roku zakończono przebudowę okrętu. W grudniu 1989 roku obalony został Nicolae Ceauşescu, nowa władza zrywając z komunistyczną przeszłością postanowiły zmienić nazwę okrętu na "Timişoara", nazwę miasta, w którym doszło do pierwszych wystąpień przeciw komunistycznej dyktaturze. Ostatecznie niszczyciel nazwano "Mărăşeşti". W latach 90. ubiegłego stulecia niszczyciel uczestniczył w manewrach floty na Morzu Czarnym, w 1994 roku wziął udział w ćwiczeniach razem z okrętami państw NATO. 1 kwietnia 2001 roku niszczyciel przeklasyfikowano na fregatę a w 2006 roku nadano jej NATO-owski numer F-111. Okręt na co dzień stacjonuje w Konstancy.
Uzbrojenie [edytuj]
Główne uzbrojenie przeciwokrętowe stanowią rakiety P-21 (z głowicą radiolokacyjną) i P-22 (z głowicą termiczną). Główne uzbrojenie artyleryjskie tworzą dwie wieże z armatami AK-726 (po dwie lufy na wieżę). Jednostka posiada również cztery armaty automatyczne AK-630 kalibru 30 mm. Uzbrojenie przeciwpodwodne składa się z dwóch wyrzutni rakietowych bomb głębinowych RBU-6000 oraz dwóch trzyrurowych wyrzutni torpedowych kalibru 533,4 mm.
Układ napędowy [edytuj]
Układ napędowy tworzą cztery czterosuwowe, sześciocylindrowe silniki wysokoprężne 61D, pracujące niezależnie od siebie, napędzające cztery wały z osadzonymi na nich trójłopatowymi śrubami. W siłowni znajdują się również cztery generatory spalinowo-elektryczne o łącznej mocy 2800 kW.
Bibliografia [edytuj]
- Tomasz Grotnik, Mărăşeşti Stara fregata w nowej roli, "Nowa Technika Wojskowa", nr 10 (2007), s. 76-82, ISSN 1230-1655.
