Mărășești (1986)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mărăşeşti (1986))
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mărășești (F-111)
Mărășești (F-111)
Historia
Stocznia Santierul Militar 2. Mai, Mangalia
Położenie stępki 7 sierpnia 1979
Wodowanie 4 czerwca 1981
 Forţele Navale Române
Nazwa „Muntenia” (do maja 1990)
„Timișoara” (do sierpnia 1990)
„Mărășești”
Wejście do służby 2 sierpnia 1986
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 4754 t (standardowa)
5790 t (pełna)
Długość 144,6 m (całkowita)
Szerokość 14,8 m
Zanurzenie 4,9 m
Prędkość 27 węzłów
Napęd
4 śruby, 4 silniki wysokoprężne o mocy 6200 kW każdy
Zasięg 2800 Mm/15 w.
1500 Mm/25 w.
Uzbrojenie
4 × 2 rakiety przeciwokrętowe P-21/20
2 × 2 AK-726 kal. 76,2 mm
4 × 6 AK-630 kal. 30 mm
2 × 12 RBU-6000
2 × 4 Strieła-2M
2 × 3 wyrzutnie torpedowe kal. 533,4 mm
Wyposażenie lotnicze
2 x IAR 330
Załoga 22 oficerów
72 podoficerów
139 marynarzy

Mărășești (F-111)rumuńska fregata wybudowana w latach 80. XX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

"Mărășești" pierwotnie była niszczycielem rakietowym "Muntenia", który powstał w stoczni marynarki wojennej w Mangalii na wybrzeżu Morza Czarnego. Projekt wstępny jednostki zakładał wybudowanie hybrydy niszczyciela rakietowego i śmigłowcowca, jednak brak doświadczenia w budowaniu tego typu jednostek spowodował zarzucenie tej koncepcji. Cały projekt był dziełem tylko rumuńskich projektantów, bez udziału zagranicznych specjalistów. Wodowanie surowego kadłuba okrętu odbyło się w 1981 roku. W 1985 roku okręt rozpoczął próby morskie a rok później wszedł do służby. Niszczyciel miał bardzo wysokie nadbudówki, wpłynęło to negatywnie na stabilność poprzeczną okrętu, już przy niewielkich stanach morza dochodziło do dużych przechyłów ograniczając efektywność wykorzystywanego uzbrojenia. W konsekwencji w czerwcu 1988 roku jednostka powróciła do stoczni celem dokonania przebudowy, mającej na celu poprawienie charakterystyki statecznościowej. W sierpniu 1992 roku zakończono przebudowę okrętu. W grudniu 1989 roku obalony został Nicolae Ceaușescu, nowa władza zrywając z komunistyczną przeszłością postanowiły zmienić nazwę okrętu na "Timișoara", nazwę miasta, w którym doszło do pierwszych wystąpień przeciw komunistycznej dyktaturze. Ostatecznie niszczyciel nazwano "Mărășești". W latach 90. ubiegłego stulecia niszczyciel uczestniczył w manewrach floty na Morzu Czarnym, w 1994 roku wziął udział w ćwiczeniach razem z okrętami państw NATO. 1 kwietnia 2001 roku niszczyciel przeklasyfikowano na fregatę a w 2006 roku nadano jej NATO-owski numer F-111. Okręt na co dzień stacjonuje w Konstancy.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Główne uzbrojenie przeciwokrętowe stanowią rakiety P-21 (z głowicą radiolokacyjną) i P-22 (z głowicą termiczną). Główne uzbrojenie artyleryjskie tworzą dwie wieże z armatami AK-726 (po dwie lufy na wieżę). Jednostka posiada również cztery armaty automatyczne AK-630 kalibru 30 mm. Uzbrojenie przeciwpodwodne składa się z dwóch wyrzutni rakietowych bomb głębinowych RBU-6000 oraz dwóch trzyrurowych wyrzutni torpedowych kalibru 533,4 mm.

Układ napędowy[edytuj | edytuj kod]

Układ napędowy tworzą cztery czterosuwowe, sześciocylindrowe silniki wysokoprężne 61D, pracujące niezależnie od siebie, napędzające cztery wały z osadzonymi na nich trójłopatowymi śrubami. W siłowni znajdują się również cztery generatory spalinowo-elektryczne o łącznej mocy 2800 kW.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]