Mąka ziemniaczana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mąka ziemniaczana

Mąka ziemniaczana, mączka ziemniaczana – produkt zawierający skrobię uzyskiwany z bulw pędowych ziemniaków. Proces otrzymywania polega na rozdrobnieniu świeżych, wymytych ziemniaków, wypłukiwaniu i osadzaniu skrobi z wydajnością około 12%[1]. Uzyskany krochmal poddawany jest czyszczeniu, suszeniu i przesianiu. Ostatecznie ma postać sypkiego, matowego proszku o barwie czysto białej, bez śladów obcych zapachów i posmaków. Ściśnięty w dłoni charakterystycznie chrzęści[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niektóre zastosowania mąki ziemniaczanej:

  • w przemyśle spożywczym jako zagęstnik zup, sosów itp., do produkcji budyni, do wypieku ciast[2];
  • w przemyśle włókienniczym przy apreturowaniu tkanin;
  • w recepturze i przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym do produkcji przysypek, pudrów oraz jako środek wypełniający i powodujący rozpad tabletek[1];
  • w przemyśle chemicznym (np. do produkcji klejów), papierniczym (jako wypełniacz poprawiający gładkość papieru), lekkim;
  • w gospodarstwach domowych do wypieku ciast, zagęszczania zup i sosów, przyrządzania kisieli, budyni, pyz i klusek ziemniaczanych, krochmalenia tkanin;
  • w produkcji dekstryn, hydrolizatów skrobiowych, syropów skrobiowych, glukozy, alkoholu etylowego[1], modyfikatów skrobiowych, preparatów krochmalowych;
  • do celów technicznych w różnych gałęziach przemysłu.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Stanisław Kohlmünzer: Farmakognozja: podręcznik dla studentów farmacji. Wyd. V unowocześnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 669. ISBN 8320028469.
  2. 2,0 2,1 Michał Ziemiański: Słownik towaroznawczy artykułów żywnościowych. Warszawa: Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, 1968, s. 267.