M2 Light Tank
| Light Tank M2A4 | |
 Czołg M2A4 w hali montażowej |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Rock Island Arsenal |
| Typ pojazdu | czołg lekki |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 osoby (dowódca, kierowca, pomocnik kierowcy - strzelec, celowniczy) |
| Historia | |
| Prototypy | 1934-1938 |
| Produkcja | 1939 - 1941 |
| Wycofanie | 1945 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 gaźnikowy silnik gwiazdowy, 7-cylindrowy Wright Continental W-670 o mocy 250 KM |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | nitowany z płyt walcowanych 6-25 mm |
| Długość | 4,27 m |
| Szerokość | 2,43 m |
| Wysokość | 2,43 m |
| Masa | bojowa: 10,4 t |
| Osiągi | |
| Prędkość | 40 - 48 km/h w terenie: 28 km/h |
| Zasięg | 200 |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 110 cm |
| Rowy (szer.) | 180 cm |
| Ściany (wys.) | 60 cm |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 działo M6 kal. 37 mm 3 km Browning M1919 kal. 7,62 mm |
|
| Użytkownicy | |
| USA | |
M2 Light Tank (Combat car M2, Cavalery tank M2) - czołg lekki konstrukcji amerykańskiej z okresu przed II wojną światową.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Czołg lekki M2 powstał jako rozwinięcie serii pojazdów doświadczalnych T2. Pierwszy prototyp T2E1 powstał w kwietniu 1934 roku. Był uzbrojony w trzy karabiny maszynowe: dwa (kal. 12,7 mm oraz 7,62 mm) w obrotowej wieży i jeden kal. 7,62 mm w przednim kadłubowym stanowisku strzeleckim. Zbudowano serię 8 pojazdów.
Pod koniec 1935 powstał pojazd oznaczony jako T2E2. Był to czołg dwuwieżowy, każda wieża posiadała jeden karabin maszynowy. Wprowadzony do produkcji seryjnej jako czołg lekki M2A1i wyprodukowany w liczbie 19 sztuk. W latach 1936-1937, zbudowano niewielką serię, nieznacznie udoskonalonych, wozów M2A2. Powstały również czołgi doświadczalne: M2A2E1 z wysokoprężnym silnikiem Guilberson; M2A2E2 ze zmodyfikowanym podwoziem i grubszym pancerzem; M2A2E3 z silnikiem wysokoprężnym General Motors.
W 1938 roku rozpoczęto produkcję pojazdu oznaczonego jako M2A3, ze zmodyfikowanym podwoziem, zmniejszoną masą, pogrubionym pancerzem i poprawionym chłodzeniem silnika. Na lewej wieży umieszczono małą wieżyczkę obserwacyjna dowódcy. Powstały również pojazdy doświadczalne: M2A3E1 z silnikiem wysokoprężnym Guilberson; M2A3E2 z transmisją elektryczną; M2A3E3 z silnikiem wysokoprężnym General Motors.
Wiosną 1939 roku rozpoczęto produkcję jednowieżowej odmiany M2A4. W napędzanej ręcznie wieży zamontowane było działo kal. 37 mm i karabin maszynowy Browning M1919 kal. 7,62 mm. Dwa dodatkowe km-y znajdowały się w bocznych stanowiskach w kadłubie czołgu. Na wieży znajdowała się wieżyczka obserwacyjna dowódcy, wyposażona w uchwyt do mocowania karabinu maszynowego w czasie strzelań przeciwlotniczych. Ostatni czołg M2A4 wyprodukowano w marcu 1941 roku.
Zastosowanie bojowe [edytuj]
Czołgi w wersji M2A1, M2A2 i M2A3 nie zostały użyte bojowo i służyły jedynie do szkolenia. Wozy M2A4 znalazły się w oddziałach pancernych piechoty morskiej obok czołgów lekkich M3. Wzięły udział w walkach na Filipinach, Guadalcanal i innych wyspach Pacyfiku. Pozostawały w służbie liniowej do 1943 roku. Cztery czołgi M2A4 znalazły się w Wielkiej Brytanii.
Warianty:
- M2A1 (1935)
- M2A2 (1935)
- M2A3 (1938)
- M2A4 (1940)
Bibliografia [edytuj]
- Hunnicutt, R. P. Stuart, A History of the American Light Tank. 1992 Presidio Press. ISBN 0-89141-462-2.
- Zaloga, Steven. M3 & M5 Stuart Light Tank 1940-45, 1999 Osprey Publishing (New Vanguard 33). ISBN 1-85532-911-5.
- Zaloga, Steven. Armored Thunderbolt, the US Army Sherman in World War II. 2008 Stackpole Books. ISBN 978-0-8117-0424-3.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||
