MS-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MS-1 (T-18)
Czołg MS-1 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Moskwie
Czołg MS-1 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Moskwie
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu czołg lekki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2
Historia
Prototypy 1927
Produkcja 1928–1931
Wycofanie 1938
Egzemplarze ok. 900
Dane techniczne
Silnik 1 silnik benzynowy, 4-cylindrowy T-18 o mocy 35 KM (26 kW)
Transmisja mechaniczna
Pancerz grubość: 8 – 16 mm
Długość 4,38 m (z ogonem)
3,50 m (kadłuba)
Szerokość 1,80 m
Wysokość 2,12 m
Prześwit 0,35 m
Masa 5 300 kg (własna)
5 900 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 17 km/h (po drodze)
Zasięg 50 km (po drodze)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działko Hotchkiss kal. 37 mm
1 karabin maszynowy Fiodorowa kal. 6,5 mm
(późniejsze wersje km. DT kal. 7,62 mm)
Użytkownicy
ZSRR
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

MS-1 (początkowo oznaczony jako T-18; ros. МС-1 – skrót od nazwy Малый сопровождения lub Малый советский) – radziecki czołg lekki. Pierwszy pojazd tego typu skonstruowany w ZSRR.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W maju 1924 w ZSRR utworzono pierwsze biuro konstrukcyjne przemysłu budowy czołgów, które rozpoczęło pracę nad projektem w całości radzieckiego czołgu.

Pierwszym opracowanym tam projektem był czołg oznaczony jako T-18. Jego konstrukcję oparto na francuskim czołgu z okresu I wojny światowej Renault FT-17, który również produkowano w ZSRR. Prototyp nowego czołgu gotowy był pod koniec 1926 roku, a 6 czerwca 1927 zapadła decyzja o przyjęciu go na uzbrojenie Armii Czerwonej. Nadano mu wtedy oznaczenie MS-1.

W 1928 roku rozpoczęto produkcję seryjną, która trwała do 1931. W jej trakcie czołg był wielokrotnie modernizowany, m.in. zainstalowano mocniejszy silnik, zamiast karabinu maszynowego Fiodorowa zastosowano karabin DT. Łącznie zbudowano ponad 900 czołgów MS-1.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Od 1928 roku czołg MS-1 był wprowadzany na wyposażenie tworzonych właśnie jednostek pancernych Armii Czerwonej. Był pierwszym czołgiem masowo występującym w tej armii. Używano go do połowy lat trzydziestych, choć od 1931 roku był systematycznie zastępowany przez czołg T-26.

Użyto go bojowo w walkach w okresie od lipca do grudnia 1929 roku w trakcie konfliktu pomiędzy ZSRR a Chinami o wschodniochińską magistralę kolejową.

Wycofane z eksploatacji egzemplarze były wykorzystywane jako elementy fortyfikacji (np. Linii Mołotowa). Po zdemontowaniu podwozia kadłuby wkopywano w ziemię - powstawał w ten sposób stały punkt oporu, uzbrojony w działo i karabin maszynowy umieszczone w wieży czołgu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Steven J. Zaloga, James Grandsen: Soviet tanks and combat vehicles of World War Two. Londyn: Arms and Armour Press, 1984, s. 36-48. ISBN 0-85368-606-8.
  • Peter Chamberlain, Chris Ellis: Tanks of the world 1915-1945. Londyn: Cassell & Co, 2002. ISBN 0-30436-141-0.
  • A. A. Бескурников: Первый серийный танк. Малый сопровождения МС-1. Moskwa: Арсенал-Пресс, 1992, s. 32. ISBN 5-85139-003-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]