MV Blue Marlin
| MV Blue Marlin | |
| Numer IMO | 9186338 |
| Call sign | PJFM |
| Data wodowania | 23 grudnia 1999 |
| Typ | transportowy |
| Stocznia | [[China Shipbuilding Corporation, Kaohsiung, Tajwan]] |
| Armator | Anglo-Eastern (UK) Limited |
| Bandera |  Curaçao |
| Port macierzysty | Willemstad |
| Nadzorujące towarzystwo klasyf. | Det Norske Veritas |
| Nośność (DWT) | 76 061 |
| Liczba członków załogi | 55 osób |
| Długość całkowita (L) | 224,5 m |
| Długość linii wodnej | 206,5 m |
| Szerokość (B) | 63 m |
| Zanurzenie (D) | 10,08 m, zanurzony: 29,3 m |
| Wysokość (H) | 13,3 m |
| Prędkość maks. | 14,5 w |
| Pojemność brutto | 51 821 GT |
| Pojemność netto | 15 547 NT |
| Dane napędu | 4500 kW (6035 KM) każdy |
MV Blue Marlin i jego bliźniacza jednostka, Black Marlin, zaliczane są do klasy statków półzanurzalnych transportowych. Pierwszym właścicielem był norweski Offshore Heavy Transport, od zbudowania do kwietnia 2000 r. W listopadzie 1999 r. zostały zakupione przez holenderski Dockwise Shipping. Statki zostały zaprojektowane do transportu wyjątkowo ciężkich półzanurzalnych platform wiertniczych. Mogą transportować ładunki o masie do 30000 ton i o środku ciężkości położonym do 30 metrów ponad pokładem ładunkowym.
Statki te mają po 38 kabin, mogących pomieścić do 60 osób załogi. Załoga ma do dyspozycji salę gimnastyczną, basen pływacki i saunę.
Przedsięwzięcia [edytuj]
Marynarka USA wykorzystała Blue Marlin do przetransportowania uszkodzonego niszczyciela USS "Cole" (DDG-67) do Stanów Zjednoczonych, po tym jak został unieruchomiony przez samobójcze ataki bombowe w Aden w Jemenie.
W drugiej połowie 2003 r. w Blue Marlin zwiększono pojemność i dostawiono dwa wysuwane pędniki dla poprawienia zdolności manewrowej. Powrócił do służby w styczniu 2004 r. Dostarczył ważącą 60000 ton platformę Thunder Horse do Corpus Christi w Teksasie.
W lipcu 2005 r. Blue Marlin w jedenaście dni przeniósł rafinerię Snøhvit z miejsca budowy w Cádiz do Hammerfest. Przedsięwzięcie zostało sfilmowane do programu Kings of Construction kanału Discovery oraz Mega Movers History Channel.
W listopadzie 2005 r. Blue Marlin wypłynął z Corpus Christi w Teksasie niosąc pływającą stację radarową SBX do Adak na Alasce. Płynął przez Amerykę Południową i Pearl Harbor na Hawajach, do którego przybył 9 stycznia 2006 r., przebywszy 15000 mil.
W styczniu 2007 Blue Marlin transportował dwie platformy samopodnośne Rowan Gorilla VI i GlobalSantaFe Galaxy II z portu Halifax w Nowej Szkocji w Kanadzie na Morze Północne.
Źródła [edytuj]
- Blue Marlin (ang.). DNV. [dostęp 2013-02-23].
