MV Blue Marlin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MV Blue Marlin
Numer IMO 9186338
Call sign PJFM
Data wodowania 23 grudnia 1999
Typ transportowy
Stocznia [[China Shipbuilding Corporation, Kaohsiung, Tajwan]]
Armator Anglo-Eastern (UK) Limited
Bandera  Curaçao
Port macierzysty Willemstad
Nadzorujące towarzystwo klasyf. Det Norske Veritas
Nośność (DWT) 76 061
Liczba członków załogi 55 osób
Długość całkowita (L) 224,5 m
Długość linii wodnej 206,5 m
Szerokość (B) 63 m
Zanurzenie (D) 10,08 m, zanurzony: 29,3 m
Wysokość (H) 13,3 m
Prędkość maks. 14,5 w
Pojemność brutto 51 821 GT
Pojemność netto 15 547 NT
Dane napędu 4500 kW (6035 KM) każdy
Blue Marlin transportujący radar Sea-Based X-Band Radar z Corpus Christi w Teksasie

MV Blue Marlin i jego bliźniacza jednostka, Black Marlin, zaliczane są do klasy statków półzanurzalnych transportowych. Pierwszym właścicielem był norweski Offshore Heavy Transport, od zbudowania do kwietnia 2000 r. W listopadzie 1999 r. zostały zakupione przez holenderski Dockwise Shipping. Statki zostały zaprojektowane do transportu wyjątkowo ciężkich półzanurzalnych platform wiertniczych. Mogą transportować ładunki o masie do 30000 ton i o środku ciężkości położonym do 30 metrów ponad pokładem ładunkowym.

Statki te mają po 38 kabin, mogących pomieścić do 60 osób załogi. Załoga ma do dyspozycji salę gimnastyczną, basen pływacki i saunę.

Przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Marynarka USA wykorzystała Blue Marlin do przetransportowania uszkodzonego niszczyciela USS "Cole" (DDG-67) do Stanów Zjednoczonych, po tym jak został unieruchomiony przez samobójcze ataki bombowe w Aden w Jemenie.

W drugiej połowie 2003 r. w Blue Marlin zwiększono pojemność i dostawiono dwa wysuwane pędniki dla poprawienia zdolności manewrowej. Powrócił do służby w styczniu 2004 r. Dostarczył ważącą 60000 ton platformę Thunder Horse do Corpus Christi w Teksasie.

W lipcu 2005 r. Blue Marlin w jedenaście dni przeniósł rafinerię Snøhvit z miejsca budowy w Cádiz do Hammerfest. Przedsięwzięcie zostało sfilmowane do programu Kings of Construction kanału Discovery oraz Mega Movers History Channel.

W listopadzie 2005 r. Blue Marlin wypłynął z Corpus Christi w Teksasie niosąc pływającą stację radarową SBX do Adak na Alasce. Płynął przez Amerykę Południową i Pearl Harbor na Hawajach, do którego przybył 9 stycznia 2006 r., przebywszy 15000 mil.

W styczniu 2007 Blue Marlin transportował dwie platformy samopodnośne Rowan Gorilla VI i GlobalSantaFe Galaxy II z portu Halifax w Nowej Szkocji w Kanadzie na Morze Północne.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Odnośniki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]