Miejski Zakład Komunikacji w Zielonej Górze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z MZK Zielona Góra)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miejski Zakład Komunikacji w Zielonej Górze
Dane ogólne
Lokalizacja Zielona Góra, Polska
Rodzaj transportu Autobus
Data uruchomienia 1954
Dane techniczne
Liczba linii 35
Liczba pojazdów 71
Inne informacje
Operator MZK Zielona Góra
Tablica informacyjna na przystanku przy Dworcu PKP
MAN NG272 na pętli Dworzec PKP

Miejski Zakład Komunikacji w Zielonej Górze to komunalny zakład obsługujący transport zbiorowy na terenie i w obrębie Zielonej Góry.

Historia MZK[edytuj | edytuj kod]

Zakład Komunikacji Miejskiej został utworzony w czerwcu 1954 roku jako wydział Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej. Pierwsze autobusy "Star-51" wyjechały na ulice Zielonej Góry 1 lipca 1954. W tym samym czasie utworzono cztery linie łączące najodleglejsze dzielnice miasta. W roku 1956 Zakład Komunikacji Miejskiej zmienił nazwę na Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne i zaczął działać jako samodzielna jednostka. 1 stycznia 1974 powstał oddział zielonogórskiego MPK w Nowej Soli. 1 kwietnia otworzono oddział w Głogowie. We wrześniu 1975 powstał oddział w Żaganiu, obejmujący zasięgiem również Żary. 31 grudnia 1975 od zielonogórskiej w wyniku reformy administracyjnej kraju – Głogów włączony został do województwa legnickiego – od zielonogórskiej centrali oddzielił się oddział w Głogowie. W latach osiemdziesiątych zakład przyjął nazwę Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej. 1 lipca 1989 z WPKM wyszło MPK Zielona Góra, samodzielność uzyskały też oddziały w Nowej Soli i Żaganiu. 24 maja 1991 roku Rada Miasta przekształciła Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Zakład Budżetowy pod nazwą Miejski Zakład Komunikacji.

Działalność MZK[edytuj | edytuj kod]

Oprócz samego miasta obejmuje jeszcze dwie gminy: Zielona Góra, oraz Zabór. Do marca 2011 prowadzono obsługę komunikacyjną gmin Świdnica i Czerwieńsk. Miejski Zakład Komunikacji w Zielonej Górze posiada 71 autobusów przewożących dziennie około 80 000 pasażerów. Ponad połowa taboru MZK wyposażona jest w urządzenia głośnomówiące zapowiadające przystanki oraz elektroniczne tablice z numerami linii i kierunkiem jazdy. Od 2001 roku wszystkie autobusy wyposażone są w automaty do sprzedaży biletów jednorazowych. Każdy autobus ma też autokomputer pokładowy, połączenie telefoniczne z dyspozytornią oraz jest pod stałą obserwacją dzięki zamontowanym kamerom. W oparciu o system GPS, 13 przystanków wyposażonych jest w tablice informacyjne podające rzeczywisty czas przyjazdu autobusu.

MZK obsługuje 35 linii, w tym 23 miejskie (2 bezpłatne do hipermarketów "Auchan" i "Tesco"), 9 podmiejskich oraz 3 nocne. W ciągu miesiąca autobusy przejeżdżają około 400 tys. km. Autobusy linii dziennych kursują codziennie od 4:30 do 23:30. Autobusy linii nocnych "N1", "N2" i "N3" kursują w godzinach 23:34 - 4:43.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie eksploatowany tabor MZK Zielona Góra:

Typ autobusu Eksploatacja w MZK od Handicap reverse blue background.svg Liczba egzemplarzy
Jelcz M121M 1995 Handicap reverse blue background.svg 6
Jelcz M181M 1996 Handicap reverse blue background.svg 4
MAN NG 272 2004 Handicap reverse blue background.svg 11
MAN NG 282 2004 Handicap reverse blue background.svg 4
MAN NG 312 2000 Handicap reverse blue background.svg 1
MAN NL 222 2000 Handicap reverse blue background.svg 4
MAN NL xx3 2002 Handicap reverse blue background.svg 9
MAN Lion's City 2006 Handicap reverse blue background.svg 15
Mercedes Conecto G 2011 Handicap reverse blue background.svg 3
Mercedes Conecto LF 2011 Handicap reverse blue background.svg 10
Mercedes O405N2 2009 Handicap reverse blue background.svg 2
Neoplan N4011 2005 Handicap reverse blue background.svg 2
|- Wszystkie pojazdy 71
Udział autobusów niskopodłogowych i niskowejściowych 100%

Tabor historyczny[edytuj | edytuj kod]

Autobus wysokopodłogowy Ikarus 280.26 w roku 2007
  • 3 autobusy marki MAN

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 50 lat Komunikacji Miejskiej w Zielonej Górze. Waldemar Gruszczyński, Agnieszka Stawiarska, Zielona Góra, 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]