Małgorzata Tlałka-Długosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małgorzata Tlałka-Długosz
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1963
Polska Zakopane
Klub WKS Legia Zakopane
Dorobek medalowy
Uniwersjada
Reprezentacja  Polska
Srebro
Belluno 1985 kombinacja
Brąz
Sofia 1983 slalom
Brąz
Sofia 1983 slalom gigant
Reprezentacja  Francja
Złoto
Sapporo 1991 kombinacja

Małgorzata Tlałka-Mogore-Długosz (ur. 27 kwietnia 1963 w Zakopanem) – narciarka alpejska i trenerka. Startowała w barwach Polski i Francji (od 1986 r.), w latach osiemdziesiątych zaliczana do czołówki światowej.

Córka Jana (łyżwiarza szybkiego WKS Zakopane, mistrza i rekordzisty Polski) i Stanisławy Stopkówny (narciarka, biegaczka, członkini kadry narodowej), absolwentka szkoły średniej.

Narciarka (174 cm, 64 kg), specjalistka konkurencji alpejskich, reprezentantka WKS Legii Zakopane (1978-1985), wychowanka trenera klubowego Stanisława Gogólskiego i podopieczna trenerów kadry: Tadeusza Kaima i Andrzeja Kozaka i francuskiego Ski Club La Clasus (1986-1991). Wraz z siostrą Dorotą, jako pierwsze polskie alpejki znalazły się w ścisłej czołówce narciarstwa alpejskiego, zajmując punktowane miejsca w zawodach o Pucharze Świata, Mistrzostwach Świata i Igrzyskach Olimpijskich.

W październiku 1985, by pozostać z siostrą (która wyszła za mąż za Christiana Mogore) we Francji i otrzymać obywatelstwo tego kraju, zawarła fikcyjny związek małżeński z młodszym bratem Christiana.

9-krotna mistrzyni Polski: w slalomie (1982, 1984-1985), slalomie gigancie (1984-1985), supergigancie (1985) i kombinacji (1983-1985). 4-krotna wicemistrzyni kraju: w slalomie (1981), slalomie gigancie (1981) i kombinacji (1981-1982). 2-krotna mistrzyni Francji: w slalomie (1987) i slalomie równoległym (1988). 2-krotna wicemistrzyni Francji: w slalomie (1986) i slalomie gigancie (1986). Uczestniczka MŚ: 1982 Schladming: 28 m. (slalom gigant), nie ukończyła (slalom), 9 m. (kombinacja); 1985 Bormio: 27 m. (slalom gigant), 7 m. (slalom), 16 m. (kombinacja); 1987 Crans-Montana: 7 m. (slalom gigant), 16 m. (slalom gigant), 6 m. (slalom specjalny). Miejsca w Pucharze Świata: 1982: 30 m., 1983: 22 m., 1984: 23 m., 1985: 28 m., 1986: 22 m. 4-krotna medalistka Uniwersjady: 1983 Borowiec: 3m. (slalom), 3 m. (slalom gigant); 1985 Belluno: 2 m. (kombinacja); 1991 Sapporo: 1 m. (kombinacja). Zwyciężczyni zawodów Wielka Nagroda Słowacji (1985 – slalom, kombinacja).

Olimpijka z Sarajewa 1984 i Calgary 1988, gdzie dla Francji wywalczyła 19. miejsce w slalomie gigancie.

W Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na najlepszych sportowców Polski (1983) zajęła 10. miejsce.

Mężatka (Piotr, pracownik naukowy PAN), ma troje dzieci: Piotra, Dorotę i Jana. Mieszka w Zakopanem. Prowadzi „Tlałka Sport Centrum” w Meander Ski Park w Oravicach[1]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

  • 1984 – 6. miejsce (slalom specjalny)

Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

  • 1982 – 9. miejsce (kombinacja)
  • 1985 – 7. miejsce (slalom specjalny)
  • 1987 – 7. miejsce (slalom gigant)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Schruns – 16 stycznia 1983 (slalom) – 2. miejsce*
  2. Czechosłowacja Vysoké Tatry – 12 lutego 1983 (slalom) – 3. miejsce
  3. Japonia Furano – 20 marca 1983 (slalom) – 3. miejsce
  4. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Kranjska Gora – 1 grudnia 1983 (slalom) – 3. miejsce
  5. Włochy Piancavallo – 17 grudnia 1983 (slalom) – 2. miejsce
  6. Stany Zjednoczone Heavenly Valley – 22 marca 1985 (slalom) – 3. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Waterville Valley – 18 marca 1986 (slalom) – 2. miejsce
  8. Austria Mellau – 11 stycznia 1987 (slalom) – 3. miejsce

* wspólnie z Włochy Maria Rosa Quario

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]