Małoletni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W języku prawnym i prawniczym[edytuj | edytuj kod]

Małoletni – w rozumieniu polskiego prawa cywilnego to osoba, która nie ukończyła 18 lat i nie zawarła małżeństwa, przez co małoletni uzyskuje pełnoletniość[1].

Bycie małoletnim wpływa na zakres zdolności do czynności prawnych oraz na możliwość zasiedzenia nieruchomości będącej własnością małoletniego lub przedawnienia przysługującego mu roszczenia.

Bieg terminu zasiedzenia nieruchomości stanowiącej własność małoletniego nie może zakończyć się wcześniej niż przed upływem dwóch lat od nabycia przez niego pełnoletności. To samo dotyczy biegu przedawnienia skierowanego przeciwko małoletniemu, który nie posiada przedstawiciela ustawowego.

Według prawa rodzinnego osoba częściowo zdolna do czynności prawnych musi wyrazić zgodę na przysposobienie, wypowiada się na temat zmiany swojego nazwiska po wyjściu za mąż swojej matki (tj. czy przyjmie nazwisko ojczyma); może też dysponować swoimi własnymi dochodami (rodzice nimi nie dysponują).

W języku prawnym i prawniczym pojęcia małoletniego, nieletniego i młodocianego są różne od siebie.

  1. Nieletni to pojęcie prawa karnego – jest nim osoba, która nie ukończyła 17 lat (niezależnie od tego, czy jest pełnoletnia, czy nie)[2].
  2. Młodociany to także pojęcie prawa karnego i oznacza sprawcę czynu zabronionego, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat[3].

Termin „małoletni” został również przejęty do prawa karnego w pewnych kontekstach, konkretnie w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii oraz we fragmentach kodeksu karnego dotyczących między innymi obcowania seksualnego. Sprzedaż narkotyków małoletniemu jest kwalifikowaną postacią przestępstwa, to znaczy powoduje zaostrzenie kary za popełnienie tego rodzaju przestępstwa. Sens tego określenia pozostaje jednak w obu przypadkach sensem prawa cywilnego, gdyż nie dotyczy ono sprawcy czynu.

W języku naturalnym[edytuj | edytuj kod]

Małoletni – człowiek młody, najczęściej w wieku szkolnym, do momentu uznania go za dorosłego.

Osoba małoletnia (ze względu na swój wiek, niewielkie doświadczenie lub niepełne rozwinięcie psychiczne, fizyczne lub płciowe) nie posiada jeszcze pełni praw przysługujących pełnoletnim (starszym, bardziej doświadczonym, w pełni rozwiniętym fizycznie) członkom społeczności, w której żyje.

Kryterium małoletniości – za dolną granicę małoletniości uważane są narodziny człowieka, górną zaś można zdefiniować negatywnie poprzez uznanie, że jest to okres do uzyskania statusu osoby dorosłej, zatem poprzez kryterium dorosłości.

W języku naturalnym określenia „małoletni”, „niepełnoletni”, „nieletni” i „dziecko” zwykle są używane zamiennie.

Przypisy

  1. Art. 10 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 121)
  2. Art. 10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)
  3. Art. 115 § 10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.