Maʻa Nonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ma'a Nonu)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maʻa Nonu
Maʻa Nonu
Pełne imię i nazwisko Maʻa Allan Nonu
Pseudonim Skux, Rock
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1982
Wellington, Nowa Zelandia
Wzrost 182 cm
Masa ciała 111 kg
Rugby union
Pozycja środkowy ataku, skrzydłowy
Kariera seniorska[a]
Reprezentacja narodowa[b]
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 2014-09-12.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 2014-09-12.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Maʻa Nonu (ur. 21 maja 1982 w Wellington w Nowej Zelandii) – nowozelandzki rugbysta samoańskiego pochodzenia, grający na pozycji środkowego lub skrzydłowego w zespole Blues oraz reprezentacji narodowej. Zdobywca Pucharu Świata w Rugby w 2011.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grać w rugby zaczął w wieku czterech lat w Oriental Rongotai RFC, w którym grali również jego ojciec i starsi bracia, i po ukończeniu Rongotai College[1], gdzie występował w pierwszej drużynie, powrócił do gry w tym klubie[2][3]. W jego barwach sporadycznie występuje przez całą karierę, gdy pozwalają mu na to jego profesjonalne zobowiązania[4][5][6].

W 2002 roku zadebiutował w drużynie Wellington Lions w krajowych rozgrywkach National Provincial Championship, natomiast w następnym sezonie znalazł się również w składzie Hurricanes reprezentującego tę prowincję w Super 12. Swój pierwszy występ zanotował w inauguracyjnej rundzie rozgrywek w meczu przeciwko obrońcom tytułu – Crusaders, zaliczając przyłożenie[7] i powtórzył ten wyczyn również w kolejnym meczu[8]. W obydwu klubach rywalizował o miejsce w składzie z takimi zawodnikami jak Conrad Smith i Tana Umaga, do którego był często porównywany[9][10][11]. Powodowało to częste zmiany pozycji zawodnika, który grał zarówno jako skrzydłowy, jak i na obydwu pozycjach środkowego ataku. W 2005 roku na siedem meczów został kapitanem Wellington[12][13], a w 2006 roku był w składzie, który doprowadził Hurricanes do jedynego w historii klubu finału Super 14. Mecz, ironicznie nazwany Goryle we mgle[14], rozegrany został w trudnych warunkach atmosferycznych, a górą z niego wyszli gracze Crusaders[15].

Podczas dziesięciu lat gry w Wellington jego drużyna sześciokrotnie gościła w finale NPC – w latach 2003-2009 opuszczając tylko finał z 2005 – nie wygrywając jednak żadnego z tych pojedynków. Dodatkowo 20 września 2008 roku zdobyła pierwszy raz od dwudziestu sześciu lat Ranfurly Shield wygrywając mecz z Auckland[16], w kolejnym roku tracąc to trofeum na rzecz Canterbury[17].

W sezonie 2009 Super 14 znalazł się na czele listy zawodników z największą ilością przyłożeń[18], a w marcu 2011 jako trzeci w historii gracz Hurricanes przekroczył barierę stu meczów rozegranych dla tej drużyny[19]. W czerwcu 2011 szefostwo Hurricanes ogłosiło, że nie przedłuży umowy z zawodnikiem na kolejny sezon[20]. Łączony był z przejściem do Chiefs[21], jednak na początku lipca Nonu podpisał dwuletni kontrakt z drużyną Blues z Auckland, zawierający klazulę pozwalającą zawodnikowi na kilkumiesięczne występy w japońskim klubie Ricoh Black Rams[22]. Pod koniec 2011 roku oficjalnie ogłoszono, że mimo odejścia z Hurricanes gracz pozostanie związany z podlegającym im klubem Wellington Lions[23]. W Japonii Nonu opuściwszy tylko jeden mecz[24] wystąpił w dwunastu spotkaniach[25] swojej drużyny zdobywając sześć przyłożeń[26][27], zespół natomiast odpadł w fazie play-off rozgrywek.

Dla Blues Nonu zadebiutował w trzeciej kolejce sezonu 2012[28], jednak podobnie jak rok wcześniej zarówno drużyna, jak i zawodnik, nie zachwycali formą[29]. Postanowił zatem zmienić zespół, aktywując opcję odejścia po jednym sezonie, i związał się z Highlanders[30][31]. W Highlanders zaliczył kolejny sezon słabych występów podkreślonych kontuzjami oraz żółtymi i czerwonymi kartkami, zyskał też opinię gracza kontrowersyjnego, dzielącego drużynę[32][33][34][35]. Strony nie uzgodniły też przedłużenia umowy[36], następnie okazało się, że żaden z nowozelandzkich zespołów Super Rugby nie był zainteresowany zawodnikiem[37][38]. Kilkumiesięczna epopeja[39][40], podczas której pojawiały się oferty z zagranicy[41][42][43], zakończyła się, gdy w październiku ogłoszono, iż Nonu powróci do Blues podpisawszy dwuletnią umowę[44][45]. Jego pierwszy występ w sezonie 2014 był odkładany z uwagi na rehabilitację po operacji kostki[46][47]. Na boisku pojawił się dopiero w połowie marca[48], wkrótce jednak błysnął formą znaną z reprezentacji[49]. Odejście trenera Marka Hammetta otworzyło zawodnikowi powrót do zespołu Hurricanes, podpisał zatem umowę na występy w sezonie 2015[50][51].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W kadrze narodowej zadebiutował przegranym meczem z Anglią 14 czerwca 2003[52]. Nie znalazł się w składzie na Puchar Trzech Narodów 2003, ale w tym samym roku został powołany na Puchar Świata rozgrywany w Australii[53]. Zagrał tam w trzech meczach, przeciwko reprezentacjom Włoch, Tonga i Kanady, w meczu z tą ostatnią zdobywając swoje pierwsze w karierze międzynarodowej przyłożenie[54]. Nie został już wytypowany do gry w fazie pucharowej, natomiast z drużyną rugby siedmioosobowego wygrał IRB Sevens World Series w sezonie 2003/2004[55][56][57].

Słabsza forma w Super 12 ponownie spowodowała brak powołania Nonu do reprezentacji na Puchar Trzech Narodów 2004, jednak dobre występy w NPC zaowocowały występami z ławki rezerwowych podczas wygranych listopadowych meczów Nowozelandczyków w Europie. Podobnie w 2005 roku – mimo iż pominięty w składzie na Puchar Trzech Narodów, był częścią drużyny, która w listopadzie zdobyła pierwszy od 1978 roku, a drugi w historii All Blacks, Wielki Szlem po zwycięstwach nad czterema reprezentacjami z Wysp Brytyjskich wychodząc na boisko w trzech z tych meczów[58]. Dodatkowo w trakcie tournée British and Irish Lions po Nowej Zelandii zagrał przeciw nim w dwóch meczach – jako reprezentant Wellington[59] i All Blacks[60].

W 2006 roku konieczność przeprowadzenia operacji po kontuzji kciuka wykluczyła go z występów w reprezentacji w pierwszej połowie sezonu[61], zagrał jednak we wszystkich meczach listopadowej wyprawy kadry narodowej do Europy[62].

Rok 2007 przyniósł, przy wysokiej formie graczy formacji ataku, odsunięcie Nonu od pierwszej reprezentacji, bez szans na grę w Pucharze Świata. Kontuzje podstawowych zawodników spodowowały jego powrót do drużyny narodowej jedynie na dwa mecze z Francją[62][63], następnie dołączył do Junior All Blacks na dwa ostatnie mecze w zwycięskiej kampanii w Pucharze Narodów Pacyfiku, w obu z nich zdobywając po przyłożeniu[64][65].

W kolejnych latach stał się podstawowym środkowym All Blacks – nie wystąpił tylko w 7 z 55 meczów rozegranych w latach 2008-2011 przez nowozelandzką reprezentację – jedyna dłuższa nieobecność była spowodowana kontuzją[66]. Lata 2008 i 2010 zaowocowały wygranymi w Pucharze Trzech Narodów oraz zdobyciem kolejnych dwóch Wielkich Szlemów w meczach na północnej półkuli[67]. Ponadto Nonu, wspólnie z czterema innymi zawodnikami, zaliczył najwięcej przyłożeń w Pucharze Trzech Narodów 2011[68], a Nowa Zelandia przez te cztery lata utrzymała Bledisloe Cup.

Powołany na Puchar Świata w Rugby w 2011 zawodnik[69] zagrał w sześciu z siedmiu meczów swojej drużyny zdobywając trzy przyłożenia. Jego drużyna pokonała zaś w finale reprezentację Francji 9-8 po dwudziestu czterech latach odzyskując to trofeum[70]. Otrzymał również nominację do nagrody dla najlepszego zawodnika roku 2011 według IRB[71].

Z uwagi na konkurencję ze strony Sonny Billa Williamsa i słabszą formę w sezonie ligowym został pominięty w składach na testmecze w czerwcu 2012 roku[72], były to jednak trzy z sześciu opuszczonych w latach 2012–2013 spotkań. W pozostałych dwudziestu dwóch wychodził na boisko w podstawowym składzie, a Nowozelandczycy w tym czasie wygrali obie edycje The Rugby Championship oraz drugim z nich jako pierwsza drużyna w epoce profesjonalnego rugby nie odnieśli porażki w roku kalendarzowym[73].

Przypisy

  1. SPORTS (ang.). rongotai.school.nz. [dostęp 2012-02-27].
  2. About Us (ang.). ories.org.nz. [dostęp 2012-02-27].
  3. Oriental Rongotai Rugby At first glance........ (ang.). ories.org.nz. [dostęp 2012-02-27].
  4. No break for Nonu as Japan sojourn winds to a close (ang.). allblacks.com. [dostęp 2012-02-27].
  5. Ma'a Nonu drops to social grade for run-out (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2012-02-27].
  6. Ma'a Nonu offering more questions than answers (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  7. Crusaders vs Hurricanes 22 February 2003 (ang.). sarugby.net. [dostęp 2011-10-25].
  8. S14 stats - round two (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  9. Great chance for "young Tana" (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  10. Nonu influence compared to Umaga (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  11. Nonu wins the ultimate accolade (ang.). planetrugby.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-03-11].
  12. Nonu to lead Wellington (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  13. Return of Umaga, So'oialo (ang.). home.nzcity.co.nz @ archive.is. [dostęp 2011-10-25].
  14. 15 biggest bloopers broadcast on FOX SPORTS in the past 15 years (ang.). foxsports.com.au. [dostęp 2011-10-25].
  15. Crusaders claim inaugural Super 14 title (ang.). sportsaustralia.com. [dostęp 2011-10-25].
  16. Rampant Wellington end 26 year shield drought (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  17. Ranfurly Shield blowout: Cantabs toy with stuffed Lions (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  18. Super 14 by the numbers (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-10-26].
  19. Hurricanes to face the Blues (ang.). hurricanes.co.nz. [dostęp 2011-10-26].
  20. Ma'a Nonu, Andrew Hore shown exit door (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  21. Nonu the next big Chief? (ang.). rugby365.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-03-11].
  22. Nonu joins the Blues (ang.). theblues.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  23. Ma'a Nonu happy to remain a Wellington Lion (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2012-02-27].
  24. Nonu on track for Africa debut (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2012-02-27].
  25. Motivated Nonu puts pressure on Blues backs (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-09-14].
  26. Top League Profile (jap.). top-league.jp @ archive.is. [dostęp 2012-02-27].
  27. Nonu: Japanese not helping themselves (ang.). rugbynews.co.nz. [dostęp 2012-03-22].
  28. Nonu to make Blues bow (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  29. Ma'a Nonu just wants to get on with rugby (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  30. Kirwan 'disappointed' in Ma'a Nonu shifting south (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  31. Ma'a Nonu announces playing future for 2013 (ang.). thehighlanders.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  32. Ma'a Nonu looking to step up (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  33. Signing on Nonu comes with risks (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  34. Nonu returns to boost Highlanders (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  35. Ma'a Nonu suspended for three weeks (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  36. Nonu: NZRU turning up the heat (ang.). rugby365.com. [dostęp 2014-03-11].
  37. Unwanted' Nonu still key for Abs (ang.). odt.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  38. Ma'a Nonu may be without Super Rugby club but coaches confident he'll perform for All Blacks (ang.). dailytelegraph.com.au. [dostęp 2014-03-11].
  39. Steve Hansen disappointed by Nonu situation (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  40. Plenty to be done before Nonu a Hurricane (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  41. Ma'a Nonu to Clermont? (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  42. Nonu on verge of Clermont switch (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  43. Puzzled No 12 Ma'a Nonu: I’m no troublemaker (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  44. New Zealand centre Ma'a Nonu signs two-year deal with Blues (ang.). www1.skysports.com. [dostęp 2014-03-11].
  45. Nonu recommits to Blues for two years (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  46. Ma'a Nonu likely to miss Blues' kick-off (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  47. Nonu's return still on hold (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  48. Nonu and Kaino to start on bench (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2014-09-14].
  49. The maavelous brilliance of Ma'a Nonu (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-09-12].
  50. Ma’a Nonu to rejoin Hurricanes in 2015 after stints with Blues and Highlanders (ang.). foxsports.com.au. [dostęp 2014-09-14].
  51. Nonu a Hurricane again (ang.). hurricanes.co.nz. [dostęp 2014-09-14].
  52. England edges New Zealand 15-13 (ang.). sportsillustrated.cnn.com. [dostęp 2011-10-25].
  53. Nonu ready to fill Umaga's boots (ang.). iol.co.za. [dostęp 2011-10-25].
  54. Four-try Muliaina for All Blacks (ang.). edition.cnn.com. [dostęp 2011-10-25].
  55. Nonu to play for New Zealand Sevens (ang.). allblacks.com. [dostęp 2014-03-11].
  56. 2004 NZRU Annual Report (ang.). allblacks.com. [dostęp 2011-10-25].
  57. New Zealand outlast England again (ang.). irbsevens.com. [dostęp 2011-10-25].
  58. Mission accomplished (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2011-10-25].
  59. Wellington 6 v 23 British & Irish Lions (ang.). lionsrugby.com. [dostęp 2011-10-25].
  60. New Zealand 48 - 18 British & Irish Lions (ang.). lionsrugby.com. [dostęp 2011-10-25].
  61. Broken thumb sidelines All Black Nonu (ang.). abc.net.au. [dostęp 2011-10-25].
  62. 62,0 62,1 Ma'a Nonu enjoying being No 1 at last (ang.). stuff.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  63. Rugby: Nonu called up to All Black squad (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  64. Junior All Blacks clinch Pacific Nations Cup (ang.). abc.net.au. [dostęp 2011-10-25].
  65. A proven breeding ground for talent (ang.). irb.com. [dostęp 2011-10-25].
  66. Nonu's knee puts him out of June Tests (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].
  67. Grading the All Blacks' Grand Slams (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2011-10-25].
  68. ESPN Scrum - Statsguru - Test matches - Player records - Tries (ang.). stats.espnscrum.com. [dostęp 2011-10-26].
  69. Henry happy with All Blacks blend for RWC (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-10-25].
  70. Rugby World Cup 2011 final: New Zealand v France live (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2011-10-25].
  71. IRB Player of the Year nominees announced (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2011-10-25].
  72. Hansen hints at start for SBW, rest for Nonu, Ellison (ang.). nzherald.co.nz. [dostęp 2014-03-11].
  73. Undefeated All Blacks are the new black (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2014-03-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]