Maale Gilboa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maale Gilboa
מעלה גלבוע
Widok na kibuc Maale Gilboa
Widok na kibuc Maale Gilboa
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jizreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Źródeł
Wysokość 389 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

511
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Maale Gilboa
Maale Gilboa
Ziemia 32°28′35″N 35°25′14″E/32,476389 35,420556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Maale Gilboa (hebr. מעלה גלבוע; ang. Ma'ale Gilboa; pol. Stok Gilboa) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Religijnych Kibuców (HaKibbutz HaDati).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 389 metrów n.p.m. w masywie górskim Gilboa, który góruje od strony południowej nad intensywnie użytkowaną rolniczo Doliną Bet Sze'an. Znajduje się on na południowo wschodnim zboczu góry Mitzpe (500 metrów n.p.m.). Na północ od kibucu jest głęboki wąwóz, którego dnem spływa na wschód strumień Jicpor. Na wschód od kibucu płynie strumień Cvija. Wzgórza położone na północy są zalesione. W odległości około 500 metrów na zachód od kibucu przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1]. W jego otoczeniu znajdują się kibuce Meirav, Szluchot, Reszafim, Mesilot, Nir Dawid i Bet Alfa, oraz moszaw Revaja. Po stronie palestyńskiej są wioski Fakua i Jalbun.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Maale Gilboa jest położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Poddystrykcie Jizreel, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc został założony w listopadzie 1962 przez członków młodzieżowego ruchu Nahal, którzy łączyli służbę wojskową ze studiami religijnymi. W 1967 ta paramilitarna osada została zasiedlona przez cywilnych członków Ruchu Religijnych Kibuców. W 1968 osadę przekształcono w całkowicie cywilny kibuc. Wraz z sąsiednim kibucem Meirav tworzył on grupę religijnych kibuców w rejonie gór Gilboa. Z racji swojego położenia powinny one należeć do Samorządu Regionu Gilboa, jednak w Dolinie Bet Sze'an znajdowała się już grupa religijnych kibuców, i z tego powodu Maale Gilboa i Meirav znalazły się pod jurysdykcją Samorządu Regionu Doliny Bet Sze'an. Pod koniec lat 90. XX wieku kibuc znalazł się w głębokim kryzysie ekonomicznym. W 1997 trudna sytuacja finansowa prawie doprowadziła do rozwiązania kibucu. W następnych latach przeprowadzono prywatyzację, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W 2002 w sąsiedztwie kibucu wybudowano mur bezpieczeństwa oddzielający państwo Izrael od terytoriów Autonomii Palestyńskiej. Zwiększyło to poczucie bezpieczeństwa w kibucu i umożliwiło zrealizowanie rok później budowy nowego osiedla mieszkaniowego. Planuje się wybudowanie 200 nowych domów[4].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja i religia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Sde Elijahu. Kibuc jest siedzibą jesziwy Ma'ale Gilboa, której studenci łączą dwa lata studiów religijnych z trzy letnią służbą wojskową[5]. Kibuc posiada własną synagogę i mykwę.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie. Wśród upraw polnych dominuje marchew. Poza tym w kibucu jest farma drobiu hodująca indyki na mięso oraz hodowla bydła mlecznego.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia, pralnia, warsztat mechaniczny oraz sklep wielobranżowy[6].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na wschód na drogę nr 667, którą jadąc na południe dojeżdża się do kibucu Meirav, lub jadąc na północ dojeżdża się do moszawu Nurit. Lokalną drogą nr 6666 można zjechać z gór Gilboa na północny wschód do Doliny Beit Szean, do drogi nr 669 między kibucami Nir David i Bet Alfa.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-11].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-11].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-11].
  4. Maale Gilboa (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-11].
  5. Yeshivat Maale Gilboa (ang.). W: Yeshivat Maale Gilboa [on-line]. [dostęp 2012-05-11].
  6. Maale Gilboa (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]