Macchi MC.200

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Macchi MC.200 Saetta
Macchi MC.200 Saetta
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Aeronautica Macchi
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja całkowicie metalowa
Załoga 1 pilot
Historia
Data oblotu 24 grudnia 1937
Lata produkcji 1938-1943
Dane techniczne
Napęd 1 × Fiat A.74
Moc 850 KM
Wymiary
Rozpiętość 10,6 m
Długość 8,4 m
Wysokość 3,50 m
Powierzchnia nośna 16.80 m²
Masa
Własna 1770 kg
Startowa 2200 kg
Osiągi
Prędkość maks. 504 km/h
Prędkość wznoszenia 920 m/min
Pułap 10 060 m
Zasięg 570 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × km Breda-SAFAT o kalibrze 12,7 mm
Użytkownicy
Włochy
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Macchi MC.200 Saettawłoski samolot myśliwski II wojny światowej, zbudowany w wytwórni Aeronautica Macchi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu walk we wschodniej Afryce (wojna włosko-etiopska), rząd włoski rozpoczął program unowocześniania lotnictwa. W konkursie na nowoczesny myśliwiec, który miał wykazywać się szeregiem cech (silnik gwiazdowy, 1 k.m. kalibru 12,7 mm, wg późniejszych specyfikacji – 2 k.m.) wzięło udział kilka kompanii lotniczych, wśród nich także Aeronautica Macchi.

Pod kierownictwem Mario Castoldiego powstał projekt całkowicie metalowego dolnopłata z wciąganym podwoziem i zamkniętą kabiną pilota. Przewidziano zastosowanie silnika gwiazdowego Fiat A.74 o mocy 840 KM (626 kW). Pierwszy prototyp MC.200 został oblatany 24 grudnia 1937 r. W początkach 1938 r. został przygotowany drugi prototyp. Podczas lotów próbnych jeden z prototypów osiągnął w locie nurkowym prędkość 800 km/h, aczkolwiek w locie poziomym moc silnika pozwalała osiągnąć maksymalnie 500 km/h. Były to jednak osiągi lepsze od konkurencyjnych projektów (Fiat G.50, Reggiane Re.2000 czy Caproni Vizzola F/5), wobec czego zamówiono pierwszą partię 99 samolotów. Ze względu na uwagi pilotów, przyzwyczajonych do otwartej kabiny w kolejnych wersjach samolotu zrezygnowano z zamkniętego kokpitu.

MC.200 wszedł do służby w październiku 1939 r. i w tym właśnie czasie nadano mu nazwę Saetta (Błyskawica). Gdy Włochy przyłączyły się w czerwcu 1940 r. do wojny, w użytku pozostawały 144 samoloty. Pierwsza misja bojowa MC.200 polegała na eskortowaniu samolotów bombowych Savoia-Marchetti SM.79 lecących na Maltę jesienią 1940 r. Samolot był wykorzystywany także podczas działań przeciwko Grecji i Jugosławii, a później w trakcie wojny w Afryce Północnej.

Ze względu na nie najlepsze osiągi powstały ulepszone wersje samolotu. W prototypowym MC.201 zastosowano ulepszony silnik A.76 o mocy 1000 KM (750 kW), z którego jednak wkrótce zrezygnowano na korzyść niemieckiego silnika Daimler-Benz DB 601. Samolot z nowym silnikiem oznaczono MC.202. Miał on zastąpić Saettę, jednak kłopoty z nowymi silnikami sprawiały, że MC.200 był wciąż produkowany.

W sumie powstały 1153 egzemplarze samolotu MC.200, jednak niemal wszystkie zakończyły służbę przed upadkiem Mussoliniego we wrześniu 1943 r. 23 samoloty wykorzystywali alianci z lotnisk w południowych Włoszech.

Samolot był wykorzystywany do opryskiwania azotoksem pól ziemniaczanych do walki ze stonką.