Maciej Apostoł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Maciej Apostoł
Matthias
apostoł
męczennik
Saint Matthias.PNG
Święty Maciej, obraz z pracowni Simone Martini
Data urodzenia I połowa I wieku
Data śmierci ok. 80
Jerozolima
Kościół/
wyznanie
chrześcijański
Wspomnienie 14 maja[a]

4 marca[b]
24 lutego[c]
22 sierpnia i 13 lipca[d]

Atrybuty halabarda, księga, krzyż, kamienie, miecz, topór, włócznia
Patron cieśli, rzeźników, pierwszoklasistów
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Maciej Apostoł, Święty Maciej, cs. Apostoł Matfij (zm. ok. 80) – uczeń Jezusa Chrystusa towarzyszący mu od samego chrztu, losowo wybrany do grona 12 apostołów (Dz 1,15-26) po samobójczej śmierci Judasza[1], męczennik, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

O pochodzeniu, wieku młodzieńczym oraz poszczególnych pracach Apostolskich św. Macieja nie ma pewnych wiadomości. O Macieju znajdujemy informacje w komentarzach do Dziejów Apostolskich. Według Euzebiusza z Cezarei był jednym z 70 (72) uczniów Jezusa Chrystusa, chodził za Jezusem Chrystusem, należał do 72 jego uczniów i był świadkiem wszystkiego co Jezus czynił, aż do Wniebowstąpienia. Jak wszyscy apostołowie był także Żydem (Łk 10,11). Według Klemensa Aleksandryjskiego miał umrzeć śmiercią naturalną.

Według podania Klemensa z Aleksandrii, święty Maciej Apostoł w swoich naukach kładł szczególny nacisk na umartwianie ciała i panowanie nad zmysłowymi żądzami, a do życia zakonnego i kościelnego wprowadził ascezę, którą następnie rozwijał.

Quote-alpha.png
Z rzeczy doczesnych można wprawdzie korzystać, ale nie trzeba do nich serca przywiązywać; trzeba walczyć z ciałem i odejmować mu wszystko, co do niepożądanych zmysłowości wiedzie; trzeba mianowicie dążyć do tego, aby dusza rosła i wzmacniała się przez wiarę i poznanie prawdy[2].

Istnieją apokryfy: Ewangelia św. Macieja oraz "Dzieje św. Macieja". Według tych źródeł, kiedy po zstąpieniu Ducha Świętego Apostołowie rozeszli się, aby nauczać, Maciejowi do szerzenia ewangelii przypadła Judea, następnie udał się w strony Morza Kaspijskiego, a stamtąd do Macedonii. Nauczał między innymi w Etiopii i Kolchidzie (Azja Mniejsza). Według podań miał być także ocalony z rąk ludożerców przez św. Andrzeja.

Według podań św. Maciej w okresie swojej działalności Apostolskiej nawrócił wielu niewiernych i czynił także cuda, przez co Żydzi go nienawidzili, a wreszcie jako bluźniercę postawili przed arcykapłanem Ananiaszem. Podczas spotkania św. Macieja z arcykapłanem, Ananiasz począł bluźnić Chrystusowi, a w końcu zawezwał Macieja, aby ten swą naukę odwołał. Maciej miał mu jednak odpowiedzieć: Wy mi bluźnierstwo zarzucacie, a ja szczycę się tem, że jestem chrześcijaninem! Wierzę, że Jezus Nazareński, któregoście umęczyli, jest prawdziwym Synem Bożym, równie wieczny i wspaniały, jak Ojciec; to wyznaję sercem i ustami aż do zgonu mego!, na to odpowiedział mu Ananiasz: Zbluźnił Bogu, ukamienujcie go!. Kiedy następnie Maciej ukamienowany leżał na ziemi, przyskoczył do niego rzymski żołnierz i uciął mu głowę toporem, na znak, że Żydzi jako poddani nie mają prawa karać śmiercią.
Domniemane relikwie św. Macieja odnalazła św. Helena, które miała następnie przewieźć do Rzymu, skąd miały zostać przeniesione do Trewiru, gdzie św. Maciej jest patronem tamtejszej Diecezji.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Relikwie św. Macieja znajdują się w Bazylice Matki Bożej Większej w Rzymie, a także w Padwie i głównym ośrodku kultu Trewirze. Popularność apostoła włączyła go do folkloru Nadrenii.

Dzień obchodów

Wspomnienie św. Macieja jest obchodzone przez różne Kościoły chrześcijańskie w różnych terminach:

Ikonografia

W ikonografii przedstawiany jest, jako stary człowiek w długiej, przepasanej tunice i w płaszczu. Na starych obrazach przedstawiany jest z kamieniami i skrwawionym toporem.

Jego atrybuty to: halabarda, księga, krzyż, a także kamienie, miecz, topór, włócznia, którymi miał być dobity.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. liturgia katolicka
  2. liturgia koptyjska
  3. liturgia luterańska
  4. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego

Przypisy

  1. Drugim kandydatem był Justus – Józef Barsabas
  2. Maciejówka: Święty Maciej Apostoł
  3. podwójne datowanie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]