Maciej Dziewoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Maciej Dziewoński (zm. 31 maja 1794 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, skazany za zdradę i ścięty.

Był przeciwnikiem powstania kościuszkowskiego. Zniechęcał ludność do udziału w insurekcji w głoszonych kazaniach, utrzymywał kontakt z oficerami rosyjskimi, m.in. majorem Ignacym Parczewskim (kochankiem jego siostry Salomei), któremu donosił o sytuacji w obozie Kościuszki i Krakowie. Po przejęciu jego korespondencji z Parczewskim został aresztowany 24 kwietnia 1794. Śledztwo ujawniło wcześniejsze malwersacje Dziewońskiego w Banku Pobożnym Arcybractwa Miłosierdzia. Sąd w Krakowie skazał Dziewońskiego za zdradę na karę śmierci. Dziewońskiego ścięto mieczem na Rynku Głównym przed Szarą Kamienicą, siedzibą sztabu Kościuszki (była to ostatnia egzekucja na Rynku), a jego korespondencja została publicznie spalona.

Siostra Salomea była więziona w czasie insurekcji kościuszkowskiej, później wyszła za mąż za Parczewskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]