Maciej Franz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Franz Maciej.jpg

Dr hab. Maciej Franz (ur. w 1969 roku w Toruniu) - polski historyk, znawca tematyki wojen morskich oraz kozackich, adiunkt w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 2008 roku profesor wizytujący na Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni.

Urodził się w Toruniu, jednak na czas studiów przeprowadził się do Poznania, obecnie mieszka w Swarzędzu. Ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1993 - 2007 uczył w Liceum Ogólnokształcącym w podpoznańskim Bolechowie. Wykłada historię wojskowości na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Gościnnie wykładał w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. Jest członkiem Instytutu im. gen. Stefana Grota Roweckiego w Lesznie oraz stałym współpracownikiem kwartalnika "Okręty Wojenne".

W swoich badaniach podejmuje głównie tematykę wojen morskich XIX i XX wieku i wojen kozackich XVI – XVII wieku oraz histografii wojskowej. 2 listopada 1998 r. wszczął przewód doktorski. Jego praca: "Wojskowość Kozaczyzny Zaporoskiej. (Geneza i charakter)" zapewniła mu odebranie tytułu doktora 7 czerwca 1999 r. W 2007 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego, po obronieniu pracy "Idea państwa kozackiego na ziemiach ukrainnych w XVI-XVII wieku".

W 2011 roku opublikował akademickie opracowanie desantów morskich w II wojnie światowej pt. "Bohaterowie najdłuższych dni".

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Macieja Franza

Stopnie naukowe naukowe[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Wojskowość Kozaczyzny Zaporoskiej. (Geneza i charakter), Toruń 2002.
  • Rosyjskie okręty lotnicze do 1941 roku, [w:] Okręty Wojenne, Tarnowskie Góry 2002.
  • Bitwy pod Żółtymi Wodami i Korsuniem – kampania hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Potockiego na Ukrainie w 1648 roku, [w:] Historia bliższa i dalsza.
  • Polityka – Społeczeństwo – Wojskowość. Studia z historii powszechnej i Polski, Poznań–Kalisz 2001.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Wojskowość Kozaczyzny Zaporoskiej w XVI-XVII wieku. Geneza i charakter. Toruń: Adam Marszałek, 2002. ISBN 83-7322-012-7.
  • Amerykańskie lotniskowce Lexington i Saratoga. 2004.
  • Mare Integrans. Studia nad dziejami wybrzeży Morza Bałtyckiego. 2006.
  • Idea państwa kozackiego na ziemiach ukrainnych w XVI–XVII wieku. 2006.
  • Kultura ludów Morza Bałtyckiego Starożytność i średniowiecze. (wspólnie z: Zbigniew Pilarczyk i Michał Bogacki). 2008.
  • Okruchy życia (tomik poezji). (wraz z fotografką Jagienką Szymańską). 2008.
  • Bohaterowie najdłuższych dni. Desanty morskie II wojny światowej, Warszawa: PWN, 2011. ISBN 978-83-01-16582-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]