Maciej Kamieński
Maciej Kamieński, ur. 13 października 1734 w Sopronie (wówczas Ödenburgu), Węgry), zm. 25 stycznia 1821 w Warszawie), polski kompozytor (z pochodzenia był Słowakiem); twórca pierwszej zachowanej opery polskiej Nędza uszczęśliwiona, wolnomularz.[1]
Kształcił się w Sopron oraz prawdopodobnie w Wiedniu. Około 1765 r. przeniósł się do Warszawy. Stworzył kilka oper, które wzorowane były na: francuskiej opéra comique, niemieckim singspielu i stylu włoskim (dramma per musica). W twórczości swej nawiązywał również do polskiej muzyki ludowej.
Ok. 1777 trafił w jego ręce tekst kantaty napisanej dla Szkoły Kadetów przez Franciszka Bohomolca Nędza uszczęśliwiona. Kamieński stworzył muzykę do tego utworu, natomiast libretto zostało rozszerzone przez Wojciecha Bogusławskiego. Operę wystawiono 11 lipca 1778 w teatrze w Pałacu Radziwiłłowskim.
Zmarł 25 stycznia 1821 w Warszawie.
Ważniejsze jego kompozycje:
- Nędza uszczęśliwiona (1778)
- Prostota cnotliwa (1779)
- Zośka, czyli wiejskie zaloty (1779)
- Balik gospodarski (1783)
- Tradycja dowcipem załatwiona (1789)
- Słowik, czyli Kasia z Hanką na wydaniu (1790)
- Kantata dramatyczna (na uroczystość odsłonięcia pomnika Jana III Sobieskiego w Warszawie, 1788)
- msze, oratoria oraz drobne utwory instrumentalne i wokalne.
[edytuj] Bibliografia
- "Słownik muzyki" pod redakcją Wojciecha Marchwicy, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2006; ISBN 83-7435-239-6; ISBN 978-83-7435-239-0
Przypisy
- ↑ Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 446.
|
||||||||||||||||||||||||||
